السجدة
مکي – تعداد آيه30
الم(1)
نازل كردن اين كتاب كه هيچ ترديدى در [ وحى بودن ] آن نيست ، از سوى پروردگار جهانيان است .(2)
آيا [ مشركان لجوج ] مي گويند : [ پيامبر ] آن را از نزد خود ساخته و پرداخته [ و به خدا نسبت داده است ؟ چنين نيست ] بلكه آن [ كتابى ] حق و درست است [ كه ] از سوى پروردگارت [ نازل شده است ] ، تا به مردمي كه پيش از تو هيچ بيم دهنده اى براى آنان نيامده است بيم دهى تا هدايت يابند .(3)
خداست كه آسمان ها و زمين را و آنچه را ميان آنهاست در شش روز آفريد ، سپس بر تخت فرمانروايى و تدبير امور آفرينش چيره و مسلط شد . براى شما جز او هيچ ياور و شفاعت كننده اى نيست ، [ با اين حال ]آيا متذكّر و هوشيار نمي شويد ؟(4)
[ همه ] امور را [ همواره ] از آسمان تا زمين تدبير و تنظيم مي كند ، سپس در روزى كه اندازه آن به شمارش شما هزار سال است به سوى او بالا مي رود .(5)
اين است [ پروردگار ] داناى نهان و آشكار كه تواناى شكست ناپذير و مهربان است ،(6)
همان كسى كه آنچه را آفريد نيكو ساخت ، و آفرينش انسان را از گِل آغاز كرد ،(7)
سپس نسل او را از چكيده اى از آب پست و بى مقدار قرار داد ،(8)
آن گاه او را [ از جهت اندام ] درست و نيكو نمود ، و از روح خود در وى دميد و براى شما گوش و چشم و قلب آفريد در حالى كه اندك سپاس گزارى مي كنيد .(9)
و [ منكران لجوج ] گفتند : آيا زمانى كه [ پس از مردنمان بدن ما ريز ريز شد و پوسيد و ] در زمين گم شديم ، آيا به راستى ما در آفرينشى جديد خواهيم آمد ؟ [ نه اينكه اين لجوجان متكبر فقط منكر قدرت حق باشند ] بلكه آنان منكر ديدار [ قيامت و محاسبه اعمال به وسيله ]پروردگارشان هستند ،(10)
بگو : فرشته مرگ كه بر شما گماشته شده است [ روح ]شما را مي گيرد ، سپس به سوى پروردگارتان باز گردانده مي شويد .(11)
و اگر ببينى زمانى كه [ اين ] مي رمان [ منكر قيامت ] نزد پروردگارشان سرهايشان را به زير افكنده اند [ مي بينى كه مي گويند : ] پروردگارا ! [ به آنچه ما را وعده داده بودى ]بينا شديم و [ به دعوت حق ] شنوا گشتيم ، پس ما را به دنيا برگردان تا كار شايسته انجام دهيم ، بى ترديد ما باور كننده [ همه حقايق ] هستيم .(12)
و اگر مي خواستيم ، هدايت هركسى را [ از روى اجبار ] به او عطا مي كرديم ، [ اما همه را آزاد و مختار آفريديم تا راه هدايت يا گمراهى را خود انتخاب كنند ] ولى فرمان من بر عذاب لازم و حتم شده است كه بى ترديد دوزخ را از همه جنّيان و آدميان [ كه آيات من را تكذيب كردند ] پر خواهم كرد .(13)
پس [ به آنان گويند : ] به كيفر آنكه ديدار امروزتان را فراموش كرديد [ عذاب دوزخ را ] بچشيد ، كه ما [ هم ] شما را واگذاشته ايم ، و به كيفر آنچه همواره انجام مي داديد ، عذاب جاودانه را بچشيد .(14)
فقط كسانى به آيات ما ايمان مي آورند كه وقتى به وسيله آن آيات به آنان تذكر داده شود ، سجده كنان به رو در مي افتند و همراه با سپاس ، پروردگارشان را از هر عيب و نقصى تنزيه مي كنند در حالى كه [ از سجده و سپاس و تنزيه ] تكبّر و سركشى نمي ورزند ;(15)
[ ملازم بستر استراحت و خواب نيستند ، بلكه ] پهلوهايشان از خوابگاه هايشان دور مي شود در حالى كه همواره پروردگارشان را به علت بيم [ از عذاب ] و اميد [ به رحمت و پاداش ]مي خوانند و از آنچه آنان را روزى داده ايم ، انفاق مي كنند .(16)
پس هيچ كس نمي داند چه چيزهايى كه مايه شادمانى و خوشحالى آنان است به پاداش اعمالى كه همواره انجام مي داده اند ، براى آنان پنهان داشته اند .(17)
با اين حال آيا كسانى كه مؤمن اند مانند كسانى هستند كه فاسق اند ؟ [ نه هرگز اين دو گروه ] مساوى و يكسان نيستند .(18)
اما كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام داده اند ، پس براى آنان بهشت هايى كه اقامت گاه دائمي است خواهد بود [ كه به آنان ] به پاداش اعمالى كه همواره انجام مي دادند ، پيشكش مي شود .(19)
اما كسانى كه نافرمانى كرده اند اقامتگاهشان آتش است ، هرگاه بخواهند از آن بيرون آيند در آن بازگردانده مي شوند ، و به آنان گويند : عذاب آتش را كه همواره آن را تكذيب مي كرديد ، بچشيد .(20)
و بى ترديد آنان را غير از عذاب بزرگ تر [ در قيامت ] از عذاب نزديك تر [ در دنيا ]مي چشانيم ، باشد كه [ از فسق و فجور ] برگردند .(21)
ستمكارتر از كسى كه به وسيله آيات پروردگارش تذكر داده شود ، سپس از آنها روى برگرداند ، كيست ؟ بى ترديد ما از مي رمان انتقام مي گيريم .(22)
و به راستى ما به موسى كتاب داديم ، پس تو در دريافت كتاب [ به وسيله موسى ] هيچ ترديدى نداشته باش ، و آن را براى بنى اسرائيل هدايت قرار داديم ،(23)
و برخى از آنان را چون [ در برابر مشكلات ، سختى ها و حادثه هاى تلخ و شيرين ] صبر كردند و همواره به آيات ما يقين داشتند ، پيشوايانى قرار داديم كه به فرمان ما [ مردم را ]هدايت مي كردند .(24)
يقيناً پروردگارت روز قيامت ، خود ميان آنان درباره آنچه همواره در آن اختلاف مي كردند ، داورى خواهد كرد .(25)
آيا مشركان را [ داستان ]بسيارى از ملت هايى كه ما پيش از آنان هلاك كرديم كه [ اينان ] در مسكن هايشان قدم مي زنند هدايت نكرد [ و براى آنان روشن نساخت كه سرانجام كفرپيشگان هلاكت است ؟ ] همانا در اين [ سرگذشت ها ] عبرت هاست ، آيا نمي شنوند ؟ !(26)
آيا ندانسته اند كه ما آب را به سوى زمين بى گياه مي رانيم و به وسيله آن زراعتى را بيرون مي آوريم كه دام هايشان و خودشان از آن مي خورند ؟ پس آيا [ آثار رحمت خدا را ] نمي بينند ؟ !(27)
و [ مشركان از روى مسخره به مؤمنان ]مي گويند : اگر راست مي گوييد اين فتح و پيروزى [ كه به خود وعده مي دهيد و به آن دلخوش هستيد ] كى خواهد بود ؟(28)
بگو : روز فتح و پيروزى [ حتمي مؤمنان ] كسانى كه كفر ورزيده اند ، نه ايمان آوردنشان سودشان دهد و نه به آنان مهلت داده مي شود ;(29)
بنابراين از آنان روى برگردان و منتظر [ رسيدن پيروزى ]باش كه آنان هم [ به گمان خود ] منتظرند [ كه بر شما پيروز شوند . ](30)











