عضو هیئت علمی جامعه المصطفی گفت: دعای عرفه هم شور و هم شعور است و اوج احساسات امام حسین(ع) در این دعا پیدا است. درکربلا شور و شعور و آگاهی با هم آمیخته بود و هر دو در امام(ع) به اوج خود رسیده بود به طور که آن حضرت در آخرین لحظات در کمال شکوفایی بودند.
حجت الاسلام و المسلمین محسن غرویان در گفت و گو با خبرنگار خبرگزاری«حوزه» به فلسفه دعا و روز عرفه اشاره کرد و اظهارداشت: عرفه مراقبت و رسیدن به معرفت است که اوج آن در معرفت به خدا و نفس، تجلی پیدا می کند.
عضو هیئت علمی جامعه المصطفی با اشاره به حدیث« من عرف نفسه فقد عرفه ربه…» افزود: انسان با خواندن دعای عرفه از خود شناسی به خدا شناسی رهنمون پیدا می کند و نمونه بارز آن را حضرت ابی عبدالله(ع) در کربلا به نمایش گذاشتند.
وی ادامه داد: عرفه یک رابطه پیوسته ای با عاشورای حسینی دارد و مهمتر این که شور و شعور با هم پیوند خورده است.
حجت الاسلام و المسلمین غرویان گفت: دعای عرفه هم شور و هم شعور است و اوج احساسات امام حسین(ع) در این دعا پیدا است. درکربلا شور و شعور و آگاهی با هم آمیخته بود و هر دو در امام(ع) به اوج خود رسیده بود به طور که آن حضرت در آخرین لحظات در کمال شکوفایی بودند.
عضو هیئت علمی جامعه المصطفی افزود: در دعای عرفه درس بزرگ برای اهل فهم و درک نهفته است و آن درس شعور، آگاهی و هماهنگی با معارف دین و کمالات عالیه است.
حجت الاسلام و المسلمین غرویان اظهار داشت: دعای عرفه موجب می شود، انسان در درون خود دست به یک انقلاب
همراه با معرفت بزند و امام حسین(ع) انقلاب گری همراه با معرفت را در بالاترین درجه در خود تجلی دادند.
