ویژگی های خوب و جذابی در شخصیت مرحوم استاد خسروشاهی دیده می شد؛ از جمله شرح مباحث تفسیر سوره حمد حضرت امام راحل که در اولین دیدارهای بنده با ایشان در واتیکان دیده شد.مدیر حوزه های علمیه عنوان داشت: مرحوم آقای خسروشاهی شخصیتی بود که در حوزه ریشه داشت و از حوزه فراتر می رفت و به این ارتباطات فراحوزوی اهتمام داشت؛ ما باید ضمن حفظ اصالت حوزوی خود از اجتماع و فضای بیرون حوزه غافل نشویم.
وی گفت: در عصر اختناق و فشار حوزه کسانی که بتوانند با فضاهای بیرون از حوزه ارتباط برقرار نمایند کم بودند؛ مرحوم خسروشاهی یکی از آن کمتر افراد حوزوی بودکه در همان دوران با دانشگاه ها و سایر نهادهای فرهنگی کشور ارتباط داشت.
استاد درس خارج حوزه قم با بیان این که ویژگی دیگر مرحوم خسروشاهی شخصیت فراملی و داشتن اندیشه بین المللی بود،گفت: مرحوم استاد خسروشاهی نگاهش به اسلام نگاه تمدنی و کلان بود.
عضو شورای عالی حوزه های علمیه خاطرنشان کرد: وی اهل قلم بود و به ویژه به زبان فارسی می نوشت؛ این موضوع در زمان حاضر شاید خیلی مسئله پیچیده ای نباشد، اما در دهه هایی همچون دهه چهل شمسی داشتن قلم روان فارسی به نحوی که برای همگان قابل درک باشد، در محافل حوزوی به واقع امری مشکل بود که جای تقدیر دارد.
وی افزود: استاد خسروشاهی اهل تحلیل بود و تحلیل تاریخی خوب و دقیقی داشت؛ رویکرد تحلیلی به تاریخ مورد تأکید بزرگانی همچون مرحوم آیت الله بروجردی و همچنین علامه طباطبایی بوده است که ایشان در کتاب اصول فلسفه و روش رئالیسم به این مهم اشاره داشته اند.
آیت الله اعرافی با بیان این که مرحوم خسروشاهی اهل تحول با گرایش به نهضت و تطور اسلامی بود،بیان داشت: وی نوگرا و نواندیش اما از نوع ضابطه مند و در چارچوب بود؛ این نگاه در آثارش پیداست.
وی اظهار کرد: ایشان در ایام اوج شیوع کرونا و در غربت از دنیا رفتند؛ جا دارد در مورد این استاد طرح های تحقیقاتی انجام شود و شخصیت این عالم مجاهد مورد واکاوی قرار گیرد.
