الطلاق
مدني – تعداد آيه12
اى پيامبر ! زمانى كه خواستيد زنان را طلاق دهيد ، آنان را در زمان عدّه [ آن زمانى كه از عادت پاك شده و با همسر آميزش نكرده باشند ] طلاق دهيد و حساب عدّه را نگه داريد ، و از خدا پروردگارتان پروا كنيد ، و آنان را [ در مدتى كه عدّه خود را مي گذرانند ]از خانه هايشان بيرون مكنيد ، و آنان هم [ در مدت عدّه ] بيرون نروند مگر اينكه مرتكب عمل زشت آشكارى شوند [ كه در آن صورت بيرون كردنشان از خانه بى مانع است ] . اين حدود خداست ; و هر كه از حدود تجاوز كند ، يقيناً به خودش ستم ورزيده است . تو نمي دانى شايد خدا پس از اين [ در عده طلاق ، ] كارى پديد آورد [ تا وسيله صلح و سازشى ميان آنان شود . ](1)
و چون به پايان زمان [ عدّه ] نزديك شدند ، آنان را [ با رجوع به زوجيت ] به صورتى شايسته [ كه رعايت همه حقوق همسردارى است ]نگه داريد يا از آنان به طرزى شايسته [ كه پرداخت همه حقوق شرعيه اوست ]جدا شويد ، و [ هنگام جدايى ، ] دو عادل از خودتان را گواه [ طلاق ] گيريد . [ و شما اى گواهان ! ]گواهى را براى خدا اقامه كنيد . به وسيله اين [ حقايق ] به كسى كه همواره به خدا و روز قيامت ايمان دارد ، اندرز داده مي شود و هر كه از خدا پروا كند ، خدا براى او راه بيرون شدن [ از مشكلات و تنگناها را ] قرار مي دهد .(2)
و او را از جايى كه گمان نمي برد روزى مي دهد ، و كسى كه بر خدا توكل كند ، خدا برايش كافى است ، [ و ]خدا فرمان و خواسته اش را [ به هر كس كه بخواهد ] مي رساند ; يقيناً براى هر چيزى اندازه اى قرار داده است .(3)
و از زنان شما آنانى كه از عادت ماهيانه نااميدند ، اگر شك داريد [ كه به سبب رسيدن به سن يائسگى يا عاملى ديگر است ]عدّه آنان [ پس از طلاق ]سه ماه است . و [ هم چنين عدّه ] زنانى كه [ با وجود سن معمولى ]عادت نشده اند [ سه ماه است ] و [ پايان ] عدّه زنان باردار ، روزى است كه وضع حمل مي كنند . و هر كه از خدا پروا كند براى او در كارش آسانى قرار مي دهد .(4)
اين حقايق بيان شده احكام خداست كه آنها را به سوى شما نازل كرده است ; و هر كس از خدا پروا كند ، گناهانش را از او محو مي كند و پاداش او را بزرگ مي دارد .(5)
زنان طلاق داده را [ تا پايان عدّه ] به اندازه توانگرى خود آنجا سكونت دهيد كه خود سكونت داريد و به آنان [ در نفقه و مسكن ] آسيب و زيان نرسانيد تا زندگى را بر آنان سخت و دشوار كنيد [ و آنان مي بور به ترك خانه شوند ] ، و اگر باردار باشند ، هزينه آنان را تا زمانى كه وضع حمل كنند ، بپردازيد و اگر [ پس از جدايى ، ] كودك شما را شير دادند ، اجرتشان را بدهيد ، و در ميان خود [ درباره فرزند ] به نيكى و شايستگى مشورت كنيد [ تا به توافقى عادلانه برسيد و در نتيجه به حقّ زن و شوهر و فرزند زيانى نرسد ]و اگر [ كارتان در اين زمينه ] با يكديگر به سختى كشيد [ و نهايتاً به توافق نرسيديد ، ]زنى ديگر كودك را [ با هزينه پدر ] شير دهد .(6)
بر توانگر است كه از توانگرى اش [ همسر بچه دارش را در ايام عدّه ] هزينه دهد ، و هر كه رزق و روزى اش تنگ باشد از همان كه خدا به او عطا كرده هزينه دهد . خدا هيچ كس را جز به اندازه رزقى كه به او عطا كرده است ، تكليف نمي كند . خدا به زودى پس از سختى و تنگنا ، فراخى و گشايش قرار مي دهد .(7)
چه بسيار آبادى ها كه [ اهلش ] از فرمان پروردگارشان و فرستادگانش روى برگرداندند ، پس ما آنان را به حساب سختى محاسبه كرديم و به عذاب بسيار شديدى عذاب نموديم ;(8)
و آنان كيفر سنگين كفر و كبرشان را چشيدند و سرانجام كارشان خسارت بود .(9)
خدا براى آنان [ در آخرت ] عذابى سخت آماده كرده است ، پس اى خردمندان مؤمن ! از خدا پروا كنيد . به راستى خدا به سوى شما وسيله تذكر نازل كرده است .(10)
[ و آن ] پيامبرى [ است ] كه آيات روشن خدا را بر شما مي خواند ، تا كسانى را كه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام داده اند از تاريكى ها به سوى نور بيرون آورد . و هر كس به خدا ايمان بياورد و كار شايسته انجام دهد ، او را در بهشت هايى كه از زيرِ [ درختانِ ] آن نهرها جارى است ، درآورد ، در حالى كه در آنها جاودانه اند . همانا رزق و روزى را براى او نيكو قرار داده است .(11)
خداست كه هفت آسمان و نيز مثل آنها هفت زمين را آفريد . همواره فرمان او در ميان آنها نازل مي شود تا بدانيد كه خدا بر هر كارى تواناست و اينكه يقيناً علم خدا به همه چيز احاطه دارد .(12)
