المعارج

دریافت فایل

المعارج
مکي –  تعداد آيه44
درخواست كننده اى عذابى را كه واقع شدنى است درخواست كرد ،(1)
[ عذابى كه ]ويژه كافران است ، [ و ] آن را بازدارنده اى نيست .(2)
[ اين عذاب ] از سوى خداى صاحب درجات است .(3)
فرشتگان و روح در روزى كه مقدارش پنجاه هزار سال است به سوى او بالا مي  روند .(4)
پس صبر كن صبرى نيكو [ صبرى كه در كنارش جزع و ناخشنودى نباشد . ](5)
دشمنان و مخالفان ، آن [ عذاب ] را دور مي  بينند(6)
و ما آن را نزديك مي  بينيم .(7)
روزى كه آسمان چون فلز گداخته گردد(8)
و كوه ها مانند پشم رنگينِ حلاجى شده شود(9)
و هيچ خويشاوند و دوست صميمي از [ اوضاع و احوال ]خويشاوند و دوست صميمي  اش نپرسد !(10)
آنان را نشانشان مي  دهند [ ولى به خاطر دل مشغولى خود هرگز به آنان توجه نكنند ! ]گنهكار آرزو مي  كند كه اى كاش مي  توانست فرزندانش را در برابر عذاب آن روز فديه و عوض دهد !(11)
و نيز همسر و برادرش را(12)
و قبيله و قومش را كه [ در دنيا ] به او پناه مي  دادند ،(13)
و نيز همه كسانى را كه در روى زمين اند تا [ اين فديه و عوض ]او را [ از عذاب آن روز ] نجات دهد !(14)
اين چنين نيست [ كه برايش راه نجاتى باشد ] همانا آتش زبانه مي  كشد ،(15)
در حالى كه دست و پا و پوست سر را بر مي  كند! !(16)
هر كه را به حق پشت كرده واز دعوت حق روى گردانده ، مي  طلبد ،(17)
و آن را كه ثروت جمع كرده و به ذخيره سازى و انباشتن پرداخته ، مي  خواند ;(18)
همانا انسان حريص و بى تاب آفريده شده است ;(19)
چون آسيبى به او رسد ، بى تاب است ،(20)
و هنگامي كه خير و خوشى [ و مال و رفاهى ] به او رسد ، بسيار بخيل و بازدارنده است ،(21)
مگر نماز گزاران ،(22)
آنان كه همواره بر نمازشان مداوم و پايدارند ،(23)
و آنان كه در اموالشان حقّى معلوم است(24)
براى درخواست كننده [ تهيدست ] و محروم [ از معيشت و ثروت ، ](25)
و آنان كه همواره روز پاداش را باور دارند ،(26)
و آنان كه از عذاب پروردگارشان بيمناكند ،(27)
زيرا كه از عذاب پروردگارشان ايمنى نيست ،(28)
و آنان كه دامنشان را [ از آلوده شدن به شهوات حرام ]حفظ مي  كنند ،(29)
مگر در كام جويى از همسران و كنيزانشان كه آنان در اين زمينه مورد سرزنش نيستند .(30)
پس كسانى كه در بهره گيرى جنسى راهى غير از اين جويند ، تجاوزكار از حدود حق اند ،(31)
و آنان كه امانت ها و پيمان هاى خود را رعايت مي  كنند ،(32)
و آنان كه بر اداى گواهى هاى خود پاى بند و متعهدند ،(33)
و آنان كه همواره بر [ اوقات و شرايط ظاهرى و معنوى ]نمازهايشان محافظت دارند .(34)
اينان در بهشت ها ، مكرّم و محترم اند(35)
كافران را چه شده كه به تو چشم دوخته به سويت شتابانند ؟(36)
از راست و چپ ، گروه گروه ،(37)
آيا هر يك از آنان طمع دارد كه او را در بهشت پرنعمت درآورند ؟ !(38)
اين چنين نيست ، ما آنان را از آنچه خود مي  دانند [ آبى گنديده و بى مقدار ] آفريديم .(39)
به پروردگار مشرق ها و مغرب ها سوگند كه ما تواناييم ،(40)
بر اينكه به جاى آنان بهتر از آنان را بياوريم ; و هيچ چيز ما را مغلوب نمي  كند .(41)
پس آنان را واگذار تا [ در گفتار باطل ] فرو روند و مشغول بازى باشند ، تا روزشان را كه به آنان وعده داده اند ديدار كنند ،(42)
روزى كه شتابان از خاك بيرون آيند ، گويى به سوى نشانه هاى نصب شده مي  دوند ،(43)
درحالى كه ديدگانشان [ از شدت ترس ] فرو افتاده ، خوارى و ذلت آنان را مي  پوشاند . اين همان روزى است كه همواره وعده داده مي  شدند .(44)