الشمس
مکي – تعداد آيه15
سوگند به خورشيد و گسترش روشنى اش(1)
و به ماه هنگامي كه از پى آن برآيد(2)
و به روزچون خورشيد را به خوبى آشكار كند(3)
و به شب هنگامي كه خورشيد را فرو پوشد(4)
و به آسمان و آنكه آن را بنا كرد(5)
و به زمين و آنكه آن را گستراند(6)
و به نفس و آنكه آن را درست و نيكو نمود ،(7)
پس بزه كارى و پرهيزكارى اش را به او الهام كرد .(8)
بى ترديد كسى كه نفس را [ از آلودگى پاك كرد و ] رشد داد ، رستگار شد .(9)
و كسى كه آن را [ به آلودگى ها و امور بازدارنده از رشد ]بيالود [ از رحمت حق ] نوميد شد .(10)
قوم ثمود به سبب سركشى و طغيانش [ پيامبرشان را ]تكذيب كرد ،(11)
زمانى كه بدبخت ترينشان به پا خاست .(12)
پس فرستاده خدا به آنان گفت : ناقه خدا و آبشخورش را [ واگذاريد ](13)
ولى به تكذيب او برخاستند و ناقه را پى كردند ، و در نتيجه پروردگارشان به خاطر گناهشان عذاب سختى بر آنان فرو ريخت و همه قوم را با خاك يكسان و برابر ساخت ;(14)
و خدا از سرانجام آن كار [ كه نابودى ستمكاران است ] پروايى ندارد .(15)












