الحجرات
مدني – تعداد آيه18
اى اهل ايمان ! بر خدا و پيامبرش [ در هيچ امرى از امور دين و دنيا و آخرت ]پيشى مگيريد و از خدا پروا كنيد كه خدا شنوا و داناست .(1)
اى مؤمنان ! صدايتان را بلندتر از صداى پيامبر نكنيد ، و آن گونه كه با يكديگر بلند سخن مي گوييد با او بلند سخن نگوييد ، مبادا آنكه اعمالتان تباه و بى اثر شود و شما تباهى آن را درك نكنيد .(2)
بى ترديد كسانى كه صدايشان را نزد رسول خدا پايين مي آورند ، همانان هستند كه خدا دل هايشان را براى پرهيزكارى امتحان كرده ، آنان را آمرزش و پاداشى بزرگ است .(3)
يقيناً كسانى كه تو را از پشت اطاق ها صدا مي كنند ، بيشترشان معرفت و آگاهى [ به حرمت و عظمت تو ]ندارند .(4)
و اگر آنان صبر مي كردند تا به سويشان بيرون آيى ، يقيناً براى آنان بهتر بود ، و خدا بسيار آمرزنده و مهربان است .(5)
اى اهل ايمان ! اگر فاسقى خبرى برايتان آورد ، خبرش را بررسى و تحقيق كنيد تا مبادا از روى ناآگاهى ، گروهى را آسيب و گزند رسانيد و بر كرده خود پشيمان شويد .(6)
و بدانيد كه پيامبر خدا در ميان شماست [ و بر شما واجب است در همه امور از او پيروى كنيد ] ، اگر او در بسيارى از كارها از شما پيروى كند ، قطعاً دچار گرفتارى و زحمت مي شويد ، ولى خدا ايمان را محبوب شما قرار داد و آن را در دل هايتان بياراست ، و كفر و بدكارى و نافرمانى را ناخوشايند شما ساخت، اينان [كه داراى اين ويژگى ها هستند]هدايت يافته اند .(7)
[ اين محبت و ناخوشايندى نسبت به حق و باطل ] عطيه و نعمتى از سوى خداست ; و خدا دانا و حكيم است .(8)
و اگر دو گروه از مؤمنان با يكديگر بجنگند ميان آنها صلح و آشتى برقرار كنيد ، و اگر يكى از آن دو گروه بر ديگرى تجاوز كند ، با آن گروهى كه تجاوز مي كند ، بجنگيد تا به حكم خدا باز گردد . پس اگر بازگشت ، ميانشان به عدالت و انصاف ، صلح و آشتى برقرار كنيد ; و همواره دادگرى را پيشه سازيد كه خدا دادگران را دوست دارد .(9)
جز اين نيست كه همه مؤمنان با هم برادرند ; بنابراين [ در همه نزاع ها و اختلافات ]ميان برادرانتان صلح و آشتى برقرار كنيد ، و از خدا پروا نماييد كه مورد رحمت قرار گيريد .(10)
اى اهل ايمان ! نبايد گروهى گروه ديگر را مسخره كنند ، شايد مسخره شده ها از مسخره كنندگان بهتر باشند ، ونبايد زنانى زنان ديگر را [ مسخره كنند ] شايد مسخره شده ها از مسخره كنندگان بهتر باشند ، و از يكديگر عيب جويى نكنيد و با لقب هاى زشت و ناپسند يكديگر را صدا نزنيد ; بد نشانه و علامتى است اينكه انسانى را پس از ايمان آوردنش به لقب زشت علامت گذارى كنند . و كسانى كه [ از اين امور ناهنجار و زشت ] توبه نكنند ، خود ستمكارند .(11)
اى اهل ايمان ! از بسيارى از گمان ها [ در حقّ مردم ] بپرهيزيد ; زيرا برخى از گمان ها گناه است ، و [ در امورى كه مردم پنهان ماندنش را خواهانند ]تفحص و پى جويى نكنيد ، و از يكديگر غيبت ننماييد ، آيا يكى از شما دوست دارد كه گوشت برادر مرده اش را بخورد ؟ بى ترديد [ از اين كار ]نفرت داريد ، و از خدا پروا كنيد كه خدا بسيار توبه پذير و مهربان است .(12)
اى مردم ! ما شما را از يك مرد و زن آفريديم و ملت ها و قبيله ها قرار داديم تا يكديگر را بشناسيد . بى ترديد گرامي ترين شما نزد خدا پرهيزكارترين شماست . يقيناً خدا دانا و آگاه است .(13)
باديه نشينان گفتند : ما [ از عمق قلب ] ايمان آورديم . بگو : ايمان نياورده ايد ، بلكه بگوييد : اسلام آورده ايم ; زيرا هنوز ايمان در دل هايتان وارد نشده است . و اگر خدا و پيامبرش را اطاعت كنيد ، چيزى از اعمالتان را نمي كاهد ; زيرا خدا بسيار آمرزنده و مهربان است .(14)
مؤمنان فقط كسانى اند كه به خدا و پيامبرش ايمان آورده اند ، آن گاه [ در حقّانيّت آنچه به آن ايمان آورده اند ]شك ننموده و با اموال و جان هايشان در راه خدا جهاد كرده اند ; اينان [ در گفتار و كردار ] اهل صدق و راستى اند .(15)
بگو : آيا خدا را از دين خود [ به خيال اينكه آگاه نيست ] خبر مي دهيد [ كه از عمق قلب ايمان آورده ايد ؟ ! ] در حالى كه خدا آنچه را در آسمان ها و آنچه را در زمين است مي داند ، و خدا به همه چيز داناست .(16)
از اينكه اسلام آورده اند بر تو منت مي گذارند ; بگو : اگر [ در ادعاى مؤمن بودن ]راستگوييد ، بر من از اسلام آوردن خود منت نگذاريد ، بلكه خداست كه با هدايت شما به ايمان بر شما منت دارد .(17)
يقيناً خدا نهان آسمان ها و زمين را مي داند و خدا به آنچه انجام مي دهيد ، بيناست .(18)
