الواقعة
مکي – تعداد آيه96
هنگامي كه واقعه [ بسيار عظيم قيامت ] واقع شود ،(1)
كه در واقع شدنش دروغى [ در كار ] نيست ،(2)
پست كننده [ كافران ] و رفعت دهنده [ مؤمنان ]است .(3)
هنگامي كه زمين به شدت لرزانده شود ،(4)
و كوه ها درهم كوبيده وريز ريز شوند .(5)
در نتيجه غبارى پراكنده گردد ،(6)
وشما سه گروه شويد :(7)
سعادتمندان ، چه بلند مرتبه اند سعادتمندان !(8)
و شقاوتمندان ، چه دون پايه اند شقاوتمندان !(9)
و پيشى گيرندگان [ به اعمال نيك ] كه پيشى گيرندگان [ به رحمت و آمرزش ]اند ،(10)
اينان مقربان اند ،(11)
در بهشت هاى پر نعمت اند .(12)
گروهى بسيار از پيشينيان ،(13)
و اندكى از پسينيان ،(14)
بر تخت هايى زربافت ،(15)
در حالى كه روبروى يكديگر بر آنها تكيه دارند .(16)
نوجوانانى هميشه نو جوان همواره [ براى خدمت ] پيرامونشان مي گردند ،(17)
با قدح ها و كوزه ها و جام هايى از باده ناب و پاك ،(18)
كه از نوشيدنش نه سردرد گيرند ، و نه مست و بى خرد شوند ،(19)
و ميوه ها از هر نوعى كه اختيار كنند ،(20)
و گوشت پرنده از هر گونه اى كه بخواهند ،(21)
و حوريانى چشم درشت ،(22)
هم چون مرواريد پنهان شده در صدف ;(23)
پاداشى است در برابر اعمالى كه همواره انجام مي دادند .(24)
در آنجا نه سخن بيهوده اى مي شنوند ، نه كلام گناه آلودى ،(25)
مگر سخنى كه سلام است و سلام ،(26)
و سعادتمندان چه بلند مرتبه اند سعادتمندان !(27)
در سايه درخت سدر بى خارند ،(28)
و درختان موزى كه ميوه هايش خوشه خوشه روى هم چيده شده است ،(29)
و سايه اى گسترده و پايدار ،(30)
و آبى ريزان ،(31)
و ميوه اى فراوان ،(32)
كه پايان نپذيرد و ممنوع نشود ،(33)
و همسرانى بلند مرتبه ،(34)
كه ما آنان را با آفرينشى ويژه آفريديم ;(35)
پس آنان را همواره دوشيزه قرار داده ايم(36)
عشقورز به شوهران ، و هم سن و سال با همسران .(37)
[ همه اين نعمت ها ] براى سعادتمندان [ است . ](38)
گروهى بسيار از پيشينيان ،(39)
و گروهى بسيار از پسينيان ،(40)
و شقاوتمندان ، چه دون پايه اند شقاوتمندان !(41)
در ميان بادى سوزان و آبى جوشان [ قرار دارند ، ](42)
و سايه اى از دودهاى بسيار غليظ و سياه ،(43)
نه خنك است و نه آرام بخش ،(44)
اينان پيش از اين از نازپروردگان خود كامه و سركش بودند ،(45)
و همواره بر گناهان بزرگ پافشارى داشتند ،(46)
و پيوسته مي گفتند : آيا هنگامي كه مرديم و خاك و استخوان شديم ، آيا به راستى برانگيخته مي شويم ؟ !(47)
و آيا پدران گذشته ما نيز برانگيخته مي شوند ؟ !(48)
بگو : بى ترديد همه پيشينيان وهمه پسينيان ،(49)
براى وعده گاه روزى معين گرد آورده خواهند شد .(50)
آن گاه شما اى گمراهان انكار كننده !(51)
قطعاً از درختى كه از زقّوم است [ و داراى مايعى جوشان و بسيار بدمزه و بدبوست ] خواهيد خورد ;(52)
و شكم ها را از آن پر خواهيد كرد ،(53)
و روى آن از آب جوشان خواهيد نوشيد ،(54)
مانند نوشيدن شترانى كه به شدت تشنه اند ;(55)
اين است پذيرايى از آنان در روز جزا .(56)
ما شما را آفريديم ، پس چرا [ آفرينش دوباره خود را پس از مرگ ] باورنمي كنيد ؟(57)
آيا از [ حالات و دگرگونى هاى ] نطفه اى كه در رحم مي ريزيد آگاه هستيد ؟(58)
آيا شما آن را [ تا انسانى معتدل و آراسته شود ] مي آفرينيد يا ما آفريننده ايم ؟(59)
ماييم كه مرگ را ميان شما مقدّر كرديم ، و هيچ چيز ما را [ در جارى كردن مرگ بر شما ] مغلوب نمي كند .(60)
[ آرى ، مرگ را مقدّر كرديم ] تا امثال شما را جايگزين شما كنيم و شما را به صورتى كه نمي دانيد آفرينشى تازه و جديد بخشيم ،(61)
و به راستى پيدايش نخستين را [ كه جهان فعلى است ]شناختيد ، پس چرا متذكّر [ پديد شدن جهان ديگر ] نمي شويد ؟ !(62)
مرا خبر دهيد آنچه را مي كاريد ،(63)
آيا شما آن را مي رويانيد ، يا ما مي رويانيم ؟(64)
به يقين اگر بخواهيم ، آن را ريز ريز كرده و خاشاك مي كنيم كه متأسف و شگفت زده مي شويد ،(65)
[ و مي گوييد : ] مسلماً ما خسارت زده ايم ،(66)
بلكه ناكام و محروميم(67)
به من خبر دهيد آبى كه مي نوشيد ،(68)
آيا شما آن را از ابر باران زا فرود آورده ايد يا ما فرود آورنده ايم ؟(69)
اگر بخواهيم آن را تلخ مي گردانيم ، پس چرا سپاس گزارى نمي كنيد؟(70)
به من خبر دهيد آتشى كه مي افروزيد ،(71)
آيا شما درختش را به وجود آورده ايد يا ما به وجود آوردنده ايم ؟(72)
ما آن را وسيله تذكر و مايه استفاده براى صحرانشينان و بيابانگردان قرار داده ايم .(73)
پس به نام پروردگار بزرگت تسبيح گوى .(74)
پس به جايگاه ستارگان سوگند مي خورم ،(75)
و اگر بدانيد بى ترديد اين سوگندى بس بزرگ است .(76)
كه يقيناً اين قرآن ، قرآنى است ارجمند و باارزش ;(77)
[ كه ] در كتابى مصون از هر گونه تحريف و دگرگونى [ به نام لوح محفوظ جاى دارد . ](78)
جز پاك شدگان [ از هر نوع آلودگى ] به [ حقايق و اسرار و لطايف ] آن دسترسى ندارند .(79)
نازل شده از سوى پروردگار جهانيان است .(80)
آيا شما نسبت به اين گفتار سهل انگارى مي كنيد [ و آن را قابل اعتنا نمي دانيد ؟ ! ](81)
و فقط نصيب خود را اين قرار مي دهيد كه آن را انكار كنيد ؟ !(82)
پس چرا هنگامي كه روح به گلوگاه مي رسد ،(83)
و شما در آن وقت نظاره گر هستيد [ و هيچ كارى از شما ساخته نيست ! ](84)
و ما به او از شما نزديك تريم ، ولى نمي بينيد .(85)
[ آرى ] پس چرا اگر شما پاداش داده نمي شويد [ و به گمان خود قيامتى در كار نيست و شما را قدرتى بزرگ و فراتر است ؟ ](86)
آن [ روح به گلوگاه رسيده ] را [ به بدن محتضر ] برنمي گردانيد ، اگر [ در ادعاى خود ]راستگوييد ؟(87)
پس اگر [ جان به گلو رسيده ] از مقربان باشد ،(88)
[ در ] راحت و آسايش و بهشت پرنعمت [ خواهد بود . ](89)
و اگر از سعادتمندان باشد ،(90)
[ به او گفته مي شود : ] از سوى سعادتمندان بر تو سلام باد . (91)
و اما اگر از انكار كنندگان [ حقايق و ] گمراه باشد ،(92)
پذيرايى از او با آب جوشان است ،(93)
و وارد شدن به دوزخ است . (94)
[آنچه درباره اين سه طايفه بيان شد ، ] بى ترديد اين است همان حقّ يقينى . (95)
پس به نام پروردگار بزرگت تسبيح گوى . (96)
