الحديد
مدني – تعداد آيه29
آنچه در آسمان ها و زمين است ، خدا را [ به پاك بودن از هر عيب و نقصى ]مي ستايند ، و او تواناى شكست ناپذير و حكيم است .(1)
مالكيّت و فرمانروايى آسمان ها و زمين فقط در سيطره اوست ، زنده مي كند و مي ميراند ، و او بر هر كارى تواناست .(2)
اوست اول و آخر و ظاهر و باطن ، و او به همه چيز داناست .(3)
اوست كه آسمان ها و زمين را در شش روز آفريد ، سپس بر تخت فرمانروايى و تدبير امور آفرينش چيره و مسلط شد . آنچه در زمين فرو مي رود و آنچه از آن بيرون مي آيد و آنچه از آسمان نازل مي شود ، و آنچه در آن بالا مي رود مي داند . و او با شماست هرجا كه باشيد ، و خدا به آنچه انجام مي دهيد ، بيناست .(4)
مالكيّت و فرمانروايى آسمان ها و زمين فقط در سيطره اوست ، و همه امور به خدا باز گردانده مي شود .(5)
شب را در روز در مي آورد و روز را در شب در مي آورد ، و او به نيّات و اسرار سينه ها داناست .(6)
به خدا و پيامبرش ايمان آوريد ، و از اموالى كه خدا شما را در آن جانشين خود قرار داده ، انفاق كنيد ; پس براى كسانى از شما كه ايمان آورده و انفاق كرده اند ، پاداش بزرگى خواهد بود .(7)
و شما را چه شده كه به خدا ايمان نمي آوريد ؟ در حالى كه پيامبر ، شما را دعوت مي كند تا به پروردگارتان ايمان آوريد، و بى ترديد خدا [ از طريق عقل و فطرت بر ايمان آوردنتان ] پيمان گرفته است ، اگر باور داريد .(8)
اوست كه بر بنده اش آيات روشنى نازل مي كند تا شما را از تاريكى ها به سوى نور بيرون آورد . و يقيناً خدا نسبت به شما رؤوف و مهربان است .(9)
و شما را چه شده كه در راه خدا انفاق نمي كنيد ؟ در حالى كه ميراث آسمان ها و زمين مخصوص خداست [ و كسى مالك حقيقى چيزى نيست ] . كسانى از شما كه پيش از فتح [ مكه ] انفاق كردند و جهاد نمودند [ با ديگران ]يكسان نيستند ، آنان از جهت درجه از كسانى كه پس از فتح [ مكه ] انفاق كردند و جهاد نمودند ، بلندپايه ترند . و خدا به هريك وعده نيكو داده است و خدا به آنچه انجام مي دهيد ، آگاه است .(10)
كيست كه به خدا وامي نيكو دهد تا خدا آن را براى او دو چندان كند و او را پاداشى نيكو و باارزش باشد ؟(11)
[ اين پاداش نيكو و باارزش در ] روزى [ است ] كه مردان و زنان باايمان را مي بينى كه نورشان پيش رو و از جانب راستشان شتابان حركت مي كند ، [ به آنان مي گويند : ]امروز شما را مژده باد به بهشت هايى كه از زيرِ [ درختانِ ] آن نهرها جارى است ، در آنها جاودانه ايد ، اين است آن كاميابى بزرگ .(12)
روزى كه مردان و زنان منافق به كسانى كه ايمان آورده اند ، مي گويند : ما را مهلت دهيد تا [ پرتويى ] از نور شما بر گيريم . به آنان گويند : به پشت سرتان [ دنيا ] برگرديد و [ از آنجا براى خود ] نورى بجوييد . سپس ميان آنان ديوارى زده مي شود كه داراى درى است ، درونش [ كه مؤمنان در آن درآيند ] رحمت است و بيرونش كه پيش روى منافقان قرار دارد عذاب است .(13)
مؤمنان را ندا مي دهند : آيا ما [ در دنيا ] با شما نبوديم ؟ مي گويند : چرا ، ولى شما خود را [ به سبب نفاق و دشمنى با خدا و رسول ] در بلا و هلاكت افكنديد و به انتظار [ خاموش شدن چراغ اسلام و نابودى پيامبر ] نشستيد و [ نسبت به حقايق ] در ترديد بوديد و آرزوها [ ى دور و دراز و بى پايه، ] شما را فريفت ، تا فرمان خدا [ به نابودى شما ] در رسيد و [ شيطان ] فريبنده ، شما را فريب داد .(14)
پس امروز از شما و از كافران فديه و عوضى [ در برابر نجات از عذاب ] دريافت نخواهد شد ، جايگاهتان آتش است ، [ و ] همان سرپرست و يار شماست و بد بازگشت گاهى است .(15)
آيا براى اهل ايمان وقت آن نرسيده كه دل هايشان براى ياد خدا و قرآنى كه نازل شده نرم و فروتن شود ؟ و مانند كسانى نباشند كه پيش از اين كتاب آسمانى به آنان داده شده بود ، آن گاه روزگار [ سرگرمي در امور دنيا و مشغول بودن به آرزوهاى دور و دراز ] بر آنان طولانى گشت ، در نتيجه دل هايشان سخت و غير قابل انعطاف شد ، و بسيارى از آنان نافرمان بودند .(16)
بدانيد كه خدا زمين را پس از مردگى اش زنده مي كند . همانا ما نشانه ها [ ى ربوبيت و قدرت خود ] را براى شما بيان كرديم تا بينديشيد .(17)
بى ترديد مردان و زنان انفاق كننده و آنان كه به خدا وام نيكو داده اند ،[ وامشان در پيشگاه خدا ] براى آنان دو چندان شود ، و براى آنان پاداش باارزشى است .(18)
و كسانى كه به خدا و پيامبرش ايمان آوردند ، آنانند كه صدّيقان و گواهان [ اعمال ]نزد پروردگارشان هستند ، [ و ] براى آنان است پاداش [ اعمال ] شان و نور [ ايمان ]شان و كسانى كه كفر ورزيدند و آيات ما را انكار كردند ، آنان اهل دوزخ اند .(19)
بدانيد كه زندگى دنيا [ يى كه دارنده اش از ايمان و عمل تهى است ، ] فقط بازى و سرگرمي و آرايش و فخرفروشيتان به يكديگر ، و افزون خواهى در اموال و اولاد است ، [ چنين دنيايى ] مانند بارانى است كه محصول [ سبز و خوش منظره اش ] كشاورزان را به شگفتى آورد ، سپس پژمرده شود و آن را زرد بينى ، سپس ريز ريز و خاشاك شود ! ! [ كه براى دنياپرستان بى ايمان ] در آخرت عذاب سختى است و [ براى مؤمنان كه دنياى خود را در راه اطاعت حق و خدمت به خلق به كار گرفتند ] از سوى خدا آمرزش و خشنودى است ، و زندگى دنيا جز كالاى فريبنده نيست .(20)
سبقت جوييد به آمرزشى از سوى پروردگارتان و بهشتى كه پهنايش چون پهناى آسمان و زمين است ، براى كسانى كه به خدا و پيامبرانش ايمان آورده اند ، آماده شده است ; اين فضل خداست كه آن را به هركس بخواهد عطا مي كند و خدا داراى فضل بزرگ است .(21)
هيچ گزند و آسيبى در زمين [ چون زلزله ، سيل ، توفان و قحطى ] و در وجود خودتان [ چون بيمارى ، رنج ، تعب و از دست رفتن مال و ثروت، ] روى نمي دهد مگر پيش از آنكه آن را به وجود آورديم در كتابى [ چون لوح محفوظ ] ثبت است ، بى ترديد اين [ تقدير حوادث و فرمان قطعى به پديد آمدنش ] بر خدا آسان است .(22)
تا [ با يقين به اينكه هر گزند و آسيبى و هر عطا و منعى فقط به اراده خداست و شما را در آن اختيارى نيست ] بر آنچه از دست شما رفت ، تأسف نخوريد ، و بر آنچه به شما عطا كرده است ، شادمان و دلخوش نشويد ، و خدا هيچ گردنكش خودستا را [ كه به نعمت ها مغرور شده است ] دوست ندارد .(23)
همانان كه همواره بخل مي ورزند و مردم را به بخل وامي دارند ، و هركه [ از انفاق ] روى بگرداند [ زيانى به خدا نمي رساند ] ; زيرا خدا بى نياز و ستوده است .(24)
همانا ما پيامبران خود را با دلايل روشن فرستاديم و با آنان كتاب و ترازو [ ى تشخيص حق از باطل ] نازل كرديم تا مردم به عدالت بر خيزند ، و آهن را كه در آن براى مردم قوت و نيرويى سخت و سودهايى است ، فرود آورديم و تا خدا مشخص بدارد چه كسانى او و پيامبرانش را در غياب پيامبران يارى مي دهند ; يقيناً خدا نيرومند و تواناى شكست ناپذير است .(25)
به يقين ما نوح و ابراهيم را فرستاديم و در ميان فرزندان آن دو نفر ، نبوّت و كتاب قرار داديم ، پس برخى از آنان هدايت يافتند و بسيارى از آنان نافرمان بودند .(26)
سپس به دنبال آنان پيامبران خود را پى در پى آورديم و پس از آنان عيسى پسر مريم را [ به رسالت ] فرستاديم و به او انجيل عطا كرديم و در قلب كسانى كه از او پيروى مي كردند رأفت و رحمت قرار داديم ، و رهبانيتى كه از نزد خود ساخته بودند ما بر آنان مقرّر نكرده بوديم ، ولى [ خود آنان آن را ] براى طلب خشنودى خدا [ بر خود واجب كرده بودند ] ، اما آنگونه كه بايد حدود خودساخته را رعايت نكردند ; پس پاداش كسانى از آنان را كه ايمان آورده اند ، عطا كرديم و بسيارى از آنان نافرمانند .(27)
اى مؤمنان ! از خدا پروا كنيد و به پيامبرش ايمان آوريد تا دو سهم از رحمتش را به شما عطا كند ، و براى شما نورى قرار دهد كه به وسيله آن [ در ميان مردم ] راه سپاريد و شما را بيامرزد ، و خدا بسيار آمرزنده و مهربان است .(28)
تا اهل كتاب بدانند [ كه اگر به پيامبر اسلام ايمان نياورند ] بر چيزى از فضل خدا دسترسى نخواهند داشت ; بى ترديد همه فضل به دست خداست ، آن را به هركس بخواهد عطا مي كند و خدا داراى فضل بزرگ است .(29)












