الممتحنة
مدني – تعداد آيه13
اى اهل ايمان ! دشمنان من و دشمنان خودتان را دوستان خود مگيريد ، شما با آنان اظهار دوستى مي كنيد ، در حالى كه آنان به طور يقين به آنچه از حق براى شما آمده كافرند ، و پيامبر و شما را به خاطر ايمانتان به خدا كه پروردگار شماست [ از وطن ] بيرون مي كنند ، [ پس آنان را دوستان خود مگيريد ] اگر براى جهاد در راه من و طلب خشنوديم بيرون آمده ايد [ چرا ] مخفيانه به آنان پيام مي دهيد كه دوستشان داريد ؟ در حالى كه من به آنچه پنهان مي داشتيد و آنچه آشكار كرديد داناترم ، و هر كس از شما با دشمنان من رابطه دوستى برقرار كند ، مسلماً از راه راست منحرف شده است .(1)
اگر بر شما چيره شوند ، دشمنانتان خواهند بود ، و دست هايشان را [ به اسارت ، آزار و كشتن ] و زبان هايشان را به [ بدگويى ، تحقير و ناسزا ] بر ضد شما مي گشايند ، و آرزو دارند كه اى كاش شما هم كافر شويد .(2)
روز قيامت [ كه كيفر دوستى با دشمنان داده شود ] خويشان و فرزندانتان سودى به حال شما ندارند ، خدا ميان شما و آنان جدايى مي اندازد ، و خدا به آنچه انجام مي دهيد ، بيناست .(3)
مسلماً براى شما در ابراهيم و كسانى كه با اويند سرمشقى نيكوست ، آن گاه كه به قوم خود گفتند : ما از شما و آنچه به جاى خدا مي پرستيد بيزاريم ، ما به شما كافريم و ميان ما و شما دشمنى و كينه هميشگى پديدار شده است ، تا آن زمان كه به خداى يگانه ايمان آوريد . [ آرى ، ابراهيم و مؤمنان جز اعلام بيزارى سخنى با بت پرستان نداشتند ] مگر سخن ابراهيم به پدرش كه گفت: من براى تو [در صورتى كه دست از دشمنى و كينه با حق بردارى]آمرزش خواهم خواست و در برابر خدا به سود تو اختيار چيزى را ندارم . پروردگارا ! بر تو توكل كرديم ، و به سوى تو بازگشتيم ، و بازگشت به سوى توست .(4)
پروردگارا ! ما را وسيله آزمايش [ و هدف آزار ، چيرگى و سلطه ]براى كافران قرار مده ، و پروردگارا ! ما را بيامرز كه همانا تو تواناى شكست ناپذير و حكيمي .(5)
بى ترديد براى شما در [ روش و شيوه ] آنان سرمشقى نيكوست ، براى كسى كه به خدا و روز قيامت اميد دارد . و هر كس [ از اقتداى به آن روش و شيوه ] روى برگرداند [ زيانى به خدا نمي رساند ] ; زيرا خدا همان بى نياز و ستوده است .(6)
اميد است خدا ميان شما و كسانى از كافران كه با آنان دشمنى داشتيد [ به وسيله اسلام آوردنشان ]دوستى قرار دهد ، و خدا تواناست ، و خدا بسيار آمرزنده و مهربان است .(7)
خدا شما را از نيكى كردن و عدالت نسبت به كسانى كه دركار دين با شما نجنگيدند و شما را از ديارتان بيرون نكردند باز نمي دارد ; زيرا خدا عدالت پيشگان را دوست دارد .(8)
خدا فقط شما را از دوستى با كسانى نهى مي كند كه در كار دين با شما جنگيدند ، و از ديارتان بيرون راندند ، و در بيرون راندنتان به يكديگر كمك كردند تا [ به خاطر اين سختگيرى ]با آنان دوستى كنيد . و تنها كسانى كه با آنان دوستى كنند ، ستمكارانند .(9)
اى مؤمنان ! هنگامي كه زنان باايمان [ با جدا شدن از همسرانشان ] هجرت كنان [ از ديار كفر ] به سوى شما مي آيند ، آنان را [ از جهت ايمان ] بيازماييد ، البته خدا خود به ايمان آنان داناتر است . پس اگر آنان را باايمان تشخيص داديد ، آنان را به سوى كافران [ كه همسرانشان هستند ] باز مگردانيد ، نه اين زنان بر كافران حلال اند ، و نه آن كافران بر اين زنان حلال اند ، و مهريه اى كه همسران كافر به زنان مؤمن خود داده اند به آنان بپردازيد ، و بر شما گناهى نيست در صورتى كه مهريه شان را به آنان بدهيد ، با آنان ازدواج كنيد ، و به عقد و پيوندهاى زنان كافر [تان كه به كفار پيوسته اند ]پاى بند نباشيد [ كه آن عقد و پيوند باطل شده و وظيفه شما رها كردن آنان است ]و آنچه را شما [ براى همسران مرتد و فرارى خود كه به كافران پناهنده شده اند ]هزينه كرده ايد [ از كافران ] بخواهيد ، و آنان هم بايد آنچه را هزينه كرده اند از شما درخواست كنند ; اين حكم خداست كه ميان شما حكم مي كند ، و خدا دانا و حكيم است .(10)
اگر برخى از همسران شما با پيوستن به كفار از دست شما رفتند [ و كافران مهريه مورد مطالبه شما را ندادند ]و شما غنيمتى يافتيد ، پس به كسانى كه همسرانشان را [ به خاطر پيوستن به كفار ] از دست داده اند ، معادل مهريه اى كه داده اند از غنايم بپردازيد ، و از خدايى كه به او ايمان داريد پروا كنيد .(11)
اى پيامبر ! هنگامي كه زنان باايمان نزد تو آيند تا [ بر پايه اين شرايط ] با تو بيعت كنند كه چيزى را با خدا شريك نگيرند ، و دزدى نكنند ، و مرتكب زنا نشوند ، و فرزندان خود را نكشند ، و طفل حرام زاده خود را به دروغ و افترا به شوهرانشان نبندند ، و در هيچ كار پسنديده اى از تو سرپيچى نكنند ، با آنان بيعت كن و از خدا براى آنان آمرزش بخواه ; زيرا خدا بسيار آمرزنده و مهربان است .(12)
اى مؤمنان ! با قومي كه خدا بر آنان خشم گرفته ، دوستى نكنيد . آنان به يقين از آخرت مأيوسند ، همان گونه كه كافران مدفون در قبرها [ كه به سرانجام شوم خود رسيده اند ، از نجات خويش ] مأيوسند .(13)
