در حالی که ادیان سازمان یافته با کاوشهای فضایی مخالفتی نمیکنند اما اوانجلیکها بیشترین مخالفت را با این کاوش ها برای یافتن حیات در سایر کرات دارند.
بر اساس مقالهای که جاشوا آمبروسیوس از دانشگاه دیتن در همایش انجمن مطالعات علمی برای دین در ایندیاناپولیس در ماه نوامبر منتشر کرد، دادههایی از چند پیمایش اجتماعی گسترده درباره باورهای دینی در باب فضا را مورد تحلیل خود قرار داد. او دریافت که سنتهای دینی بر روی دانش فضایی، حمایت از آن و فواید کاوش فضایی تأثیرگذارند. اما با وجوداین، اوانجلیکها نسبت به دیگر اقشار کمترین میزان حمایت را به عمل آوردند، هرچند اوانجلیکها قویاً از این ایده حمایت میکنند که آمریکا باید همچنان کاوشهای فضایی در جهان را راهبری کند.(آمبروسیوس این موضوع را “ناسیونالیسم فضایی” مینامد.)
آمبروسیوس نمونهای از فردی به نام کن هام، یک آفرینشباور اوانجلیک مشهور، مطرح یاد میکند تا بدین وسیله مقاومت اوانجلیکها را نسبت به کاوشهای فضایی نشان دهد. هام مدعی است که احکام انجیل، یافتن حیات در کرات دیگر را منع میکند. او علیرغم محالفت خود با کاوشها، ناسا را تشویق میکند تا به کاوش ادامه دهد تا با نیافتن حیات در کرات دیگر، بتوان به نادرستی نظریه تکامل پی برد. وی از دانشمندان میخواهد که با کاوشگرها به فهم انفجار بزرگ و توسعه منظومه شمسی در طول میلیاردها سال دست یابند.
عمده پروتستانها، یهودیان، سنتگرایان شرقی و بی دینها نسبت به دانش فضایی نظر مساعدتری در مقایسه با اوانجلیکها دارند. سنتهای دینی شرقی مانند بودیسم و هندوئیسم و یهودیت مرکز آن چیزی هستند که آمبروسیوس “عموم دینداران دلسوز” برای کاوشهای فضایی مینامد که بیشترین حمایتها را از آن به عمل میآورند.
در حالی که کاتولیکها با عموم آمریکاییها درباره کاوشهای فضایی تفاوتی ندارند( جز اینکه بیشترین حمایتها را از ناسیونالیسم فضایی به عمل میآورند)، اما پذیرش بیشتر آنها درباره احتمال وجود حیات در کرات دیگر، موجب شده تا متألهین و نویسندگان کاتولیک در آنچه آمبروسیوس آن را “انسجام [تصور درباره] برونزمینیها در جهانبینی کاتولیکی” مینامد، موفق ارزیابی شوند. او اشاره میکند که متألهین و نویسندگانی چون توماس امیرا و ماری دوریا راسل مانند ستارهشناس واتیکان، گای کانسلمانگو بر اندیشه کاتولیکی در این باب تأثیر گذاردهاند. اوانجلیکها نیاز دارند تا از کاتولیکها در این امر تأسی کنند و تحقیقات نشان میدهد که روحانیت میتواند نقش مهمی در جلب توجه بیشتر عامه مردم نسبت به علم ایفا کند.
اما کسانی که تعلقات دینی ندارند، در مقایسه با دیگر اقشار، در میزان دانش فضایی و حمایت از صرف هزینه برای تحقیقات فضایی متفاوتند. اما آنها چندان له یا علیه مباحث فضایی موضعگیری نمیکنند. عدم علاقه آنان شاید از آنجا برمیآید که بیدینی، گستره وسیعی را در بر میگیرد؛ از خداناباوران و لاادریون گرفته تا آنانی که مدعیاند “معنوی هستند و نه دیندار”. نسلهای جوانتر، شامل نسل ایکس و نسل هزاره (ایگرگ) که بیشترین تعداد غیر معتقدان را تشکیل میدهند علایق کمتری نسبت به نسل بیبی بومر( متولدان در سالهای انفجار جمعیت پس از جنگ جهانی دوم ) درباره کاوشهای فضایی از خود به نمایش میگذارند. هرچند نشانههایی مبنی بر علاقه بیشتر نسل هزاره نسبت به نسل ایکس دیده میشود.
منبع: دينآنلاين، نويسنده: ریچارد سیمینو، مترجم: مجيد کيوانفر
