النازعات
مکي – تعداد آيه46
سوگند به فرشتگانى كه [ روح بدكاران را به شدت از بدن هايشان ] بر مي كنند ،(1)
و سوگند به فرشتگانى كه [ روح نيكوكاران را به نرمي و ملايمت از بدن هايشان ] بيرون مي آورند ;(2)
و سوگند به فرشتگانى كه [ براى اجراى فرمان هاى حق ] به سرعت نازل مي شوند ،(3)
و سوگند به فرشتگانى كه [ در ايمان ، عبادت ، پرستش و اطاعت ] بر يكديگر [ به صورتى ويژه ]سبقت مي گيرند ،(4)
و سوگند به فرشتگانى كه [ به اذن خدا امور آفرينش را ]تدبير مي كنند ;(5)
[ كه همه براى رسيدن به پاداش و كيفر برانگيخته مي شوند در ]روزى كه لرزاننده همه چيز را به شدت بلرزاند ;(6)
در حالى كه لرزاننده ديگرى از پى آن در آيد .(7)
دل هايى در آن روز مضطرب و هراسان اند(8)
ديدگانشان [ از ترس و هول قيامت ]فرو افتاده است .(9)
مي گويند : آيا ما [ پس از مرگ ] به همان حالت اول [ كه در دنيا بوديم ]باز گردانده مي شويم ؟(10)
[ شگفتا ! ] آيا زمانى كه ما استخوان هاى پوسيده و ريز ريز شديم [ بازمي گرديم ؟ ! ](11)
[ و ]گويند : [ اگر قيامتى در كار باشد ] بازگشت به حيات دوباره در آن زمان بازگشتى زيانبار است .(12)
جز اين نيست آن بازگشت فقط با يك بانگ عظيم است [ و بس ](13)
كه ناگاه همه بر يك زمين صاف و هموار حاضر شوند .(14)
آيا سرگذشت موسى به تو رسيده است ؟(15)
هنگامي كه پروردگارش او را در وادى مقدس طوى ندا داد(16)
كه به سوى فرعون برو ; زيرا كه طغيان كرده است .(17)
پس به او بگو : مي خواهى [ از آلودگى شرك و طغيان ]پاك و پاكيزه شوى ؟(18)
من تو را به سوى پروردگارت راهنمايى مي كنم تا از او بترسى [ و از طغيان دست بردارى . ](19)
پس آن معجزه بزرگ تر را به او نشان داد .(20)
ولى [ او آن را ]تكذيب كرد و سرپيچى نمود .(21)
سپس [ به حق ] پشت كرد [ و براى نابودى موسى ]به تلاش برخاست !(22)
پس [ قومش را ] گرد آورد ، و ندا داد(23)
و گفت : من پروردگار بزرگ تر شما هستم .(24)
پس خدا هم [ به كيفر اين ادعاى نابجا ] او را به عذاب آخرت و دنيا دچار ساخت .(25)
بى ترديد در اين سرگذشت براى كسى كه [ از عذاب خدا ]بترسد عبرتى است .(26)
آيا آفريدن شما [ پس از مرگ ]دشوارتر است يا آسمان كه او آن را بنا كرد ؟(27)
سقفش را برافراشت ، پس آن را درست و نيكو قرار داد ،(28)
و شبش را تاريكو روزش را روشن ساخت ،(29)
و زمين را پس از آن گسترانيد ،(30)
و از آن آبو چراگاهش را بيرون آورد ،(31)
و كوه ها را محكم و استوار نمود(32)
تا مايه بهرهورى شما و دام هايتان باشد .(33)
پس زمانى كه آن حادثه بزرگ تر [ و غير قابل دفع ]در رسد ،(34)
در آن روز انسان آنچه تلاش و كوشش كرده به ياد آورد(35)
و دوزخ رابراى هر بيننده اى آشكار سازند ،(36)
و اما كسى كه طغيان و سركشى كرده(37)
و زندگى دنيا را[ بر زندگى ابد و جاويد آخرت ] ترجيح داده ،(38)
پس بى ترديد جايگاهش دوزخ است ;(39)
و اما كسى كه از مقام و منزلت پروردگارش ترسيده و نفس را از هوا و هوس بازداشته است ;(40)
پس بى ترديد جايگاهش بهشت است .(41)
همواره ازتو درباره قيامت مي پرسند كه در چه زمانى واقع مي شود ؟(42)
تو از بسيار ياد كردنش [ و سخن گفتن درباره آن]چه به دست مي آورى ؟(43)
نهايتش به سوى پروردگار توست [ كيفيت برپا شدن و زمان وقوع و اوصافش را كسى جز خدا نمي داند . ](44)
وظيفه تو فقط بيم دادن كسانى است كه همواره از آن مي ترسند .(45)
گويى آنان روزى كه قيامت را مي بينند چنين مي پندارند كه در برزخ جز شامگاهى يا صبح گاه آن درنگ نكرده اند !(46)












