نوح

دریافت فایل

نوح
مکي –  تعداد آيه28
ما نوح را به سوى قومش فرستاديم كه قوم خود را پيش از آنكه عذابى دردناكبه آنان رسد ، بيم ده .(1)
گفت : اى قوم من ! همانا من شما را بيم دهنده اىآشكارم ،(2)
كه خدا را بپرستيد و از او پروا كنيد و از من اطاعت نماييد ،(3)
تا خدا گناهانتان را بيامرزد و شما را تا زمانى معين مهلت دهد . اگر آگاهى داشته باشيد [ توجه خواهيد كرد كه ] بى ترديد هنگامي كه اجل خدايى فرا رسد ، تأخير نخواهد داشت .(4)
گفت : پروردگارا ! همانا قوم خود را شب و روز [ به آيين توحيد ]دعوت كردم ،(5)
ولى دعوت من جز بر فرارشان نيفزود ،(6)
و من هرگاه آنان را دعوت كردم تا آنان را بيامرزى ، انگشتان خود را در گوش هايشان كردند و جامه هايشان را به سر كشيدند و بر انكار خود پافشارى ورزيدند و به شدت تكبّر كردند ،(7)
آن گاه آنان را آشكارا دعوت كردم ،(8)
سپس آشكار و پنهان آنان را خواندم .(9)
پس [ به آنان ] گفتم : از پروردگارتان آمرزش بخواهيد كه او همواره بسيار آمرزنده است .(10)
تا بر شما از آسمان باران پى در پى و با بركت فرستد ،(11)
و شما را با اموال و فرزندان يارى كند ، و برايتان باغ ها و نهرها قرار دهد ،(12)
شما را چه شده كه [ ربوبيت خدا را نفى كرده و در نتيجه از بندگى اش دست برداشته و ] به عظمت و بزرگى خدا اميد نداريد ؟(13)
در حالى كه شما را مرحله به مرحله [ خاك ، نطفه ، علقه ، مضغه ، گوشت ، استخوان و . . . ] آفريده است(14)
آيا ندانسته ايد كه خدا هفت آسمان را چگونه بر فراز يكديگر آفريد ؟(15)
و ماه را در ميان آنها روشنى بخش ، و خورشيد را چراغ فروزان قرار داد ،(16)
و خدا شما را از زمين [ مانند ]گياهى رويانيد ،(17)
سپس شما را در آن باز مي  گرداند و باز به صورتى ويژه بيرون مي  آورد ،(18)
و خدا زمين را براى شما فرشى گسترده قرار داد ،(19)
تا از راه ها و جاده هاى وسيع آن [ هر جا كه خواستيد ] برويد ؟(20)
نوح گفت : پروردگارا ! آنان از من نافرمانى كردند و از كسانى [ چون سردمداران كفر و متوليان بتخانه ]پيروى نمودند كه اموال و فرزندانشان جز خسارت و زيانى بر آنان نيفزود !(21)
و [ اين پيشوايان گمراهى ، براى گمراه نگاه داشتن اين مردم ] نيرنگى بزرگ به كار گرفتند ،(22)
و گفتند : دست از معبودانتان بر نداريد ، و هرگز [ بت هاى ] وَدّ و سواع و يغوث و يعوق و نسر را رها نكنيد ;(23)
همانا بسيارى را گمراه كردند . و [ پروردگارا ! ] ستمكاران را جز گمراهى ميفزا .(24)
[ همه آنان ] به سبب گناهانشان غرق شدند و بى درنگ در آتشى درآورده شدند كه [ از آن ] در برابر خدا براى خود ياورانى نيافتند ،(25)
و نوح گفت : پروردگارا ! هيچ يك از كافران را بر روى زمين باقى مگذار(26)
كه اگر آنان را باقى گذارى ، بندگانت را گمراه مي  كنند و جز نسلى بدكار و ناسپاس زاد و ولد نمي  كنند .(27)
پروردگارا ! مرا و پدر و مادرم را و هر كس كه با ايمان به خانه ام درآيد و همه مردان و زنان با ايمان را بيامرز ، و ستمكاران را جز هلاكت ميفزاى .(28)