در پاسخ به این سؤال باید بگوییم که حجاب، هم چون سایر موضوعات دینی مبنایی قرآنی دارد و آیاتی از قرآن کریم و روایات زیادی از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و ائمه معصومین علیهم السلام بر واجب بودن آن دلالت دارند.[1] که از جمع آنها می توان به این نتیجه رسید که اسلام بر زنان واجب کرده است که تمام بدن خود مگر صورت(گردی صورت) و دست ها(تا مچ) را از نامحرم بپوشانند.
این حکم همانند احکام دیگر اسلام به منظور آماده سازی بستری مناسب برای راهیابی انسان به کمالات انسانی، از طرف خداوند متعال طراحی گشته است. زیرا زن و مرد، دو جنس مخالف و هر یک دارای تمایلات جنسی خاص می باشند که از طرفی این تمایلات لازم است و از طرف دیگر اگر به درستی کنترل و از آن ها استفاده نشود؛ موجب بروز مشکلات جبران ناپذیر خواهد شد.
فلسفه حجاب اسلامی چند چیز است که بعضی از آنها جنبه روانی دارد و بعضی جنبه خانوادگی و بعضی دیگر جنبه اجتماعی و بعضی مربوط است به بالا بردن احترام زن و جلو گیری از ابتذال او.
اسلام می خواهد انواع التذاذهای جنسی، چه بصری(نگاه و دیدن) و لمسی و چه نوع دیگر، به محیط خانوادگی و در کادر ازدواج قانونی اختصاص یابد و اجتماع منحصرا برای کار و فعالیت باشد.[2]
از این نقطه نظر، زن به مثابه گلی تشبیه شده است که برای در امان ماندن از دستبرد غارت گران باید خود را بپوشاند. از دیدگاه اسلام زن همانند درّی گران بها است که باید در صندوق حجاب از آن محافظت کرد تا از گزند دزدان عرض و ناموس در امان ماند. از دیدگاه اسلام، حجاب، عامل مصونیت ارزش های والای انسانی زن است نه اینکه باعث محدودیت او باشد.
رعایت حجاب در جامعه باعث آرامش روانی افراد، استحکام پیوند خانواده، استواری اجتماع و ارزش و احترام به زن می گردد.[3] خوشبختانه این مسأله در مرحله عمل به اثبات رسیده است و زنان مؤمن با حجاب توانسته اند؛ ضمن کار و تلاش و فعالیت در عرصه اجتماع در محیط خانواده نیز موفق باشند.
اما وجوب حجاب از نظر قرآن
خداوند در قرآن می فرماید «وَ لْیَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلی جُیُوبِهِنَّ: بر زنان واجب است خمارهای خود را بر سینههای خویشتن بیفکنند». و این وجوب از کلمه«لیضربن» استفاده میشود که صیغه امر غایب و صیغه امر دلالت بر وجوب دارد. آری با توجه به معنای کلمه خمر، که در آیه مورد بحث است؛ تردیدی نیست که حجاب در اسلام واجب و لازم است. به عبارت دیگر: مدرک وجوب حجاب از نظر قرآن مجید همین آیه مذکور میباشد. جالب این که این آیه نوع حجاب؛ یعنی آن لباسی را که زن باید به منظور و به عنوان حجاب بپوشد؛ تعیین نکرده است؛ یعنی نفرموده: حجاب عبارت است از چادر. و چادر عبارت است از این چیزی که در این زمان پوشیده میشود. و یا این که حجاب فقط منحصر به روسری است که آیه مذکور میگوید. و اگر میبینیم آیه مورد بحث میگوید: بر زنان واجب است که اطراف روسریهای خود را به سینههای خود بیفکنند نه به دلیل تعیین کیفیت حجاب، یا نوع لباس آن است. بلکه چون نوع لباس و روسری های زنان زمان نزول قرآن به این کیفیت بوده؛ لذا سخن از خمرهن، به میان آمده است.
پس با دقت به آن چه در بالا گفته شد به این نتیجه میرسیم که حجاب عبارت است از محجوبه بودن و پوشیده بودن زنان. لباس حجاب به هر نحوی و به هر نوعی و به هر رنگی که باشد مانعی ندارد. ولی مشروط بر اینکه نوع حجاب، فریبنده نباشد و جلب توجه نکند و نیز از نوع حجاب کفار نباشد که پوشیدن آن در اسلام ممنوع شده باشد.[4]
پی نوشت ها:
[1] سوره نور، آیه31 و 58 و 59 و 60.
[2] مطهری مرتضی، مجموعه آثار، ج 19، مساله حجاب، ص 433.
[3] همان ص 434 تا 442.
[4] نجفی خمینی، محمد جواد، تفسیر آسان، ج 14، ص 74.
