مسأله لزوم «حفظ النفس» از ضروریات شریعت است. این عناوین بُعد دینی دارد، یعنی دارای حکم شرعی هستند، حتی گاهی مقدمات حفظ النفس را لازم میداند.
حجتالاسلام والمسلمین علی رحمانی سبزواری، نایب رئیس مجمع عمومی جامعه مدرسین با اشاره به اینکه از صدر اسلام، روشهای احتیاطی در مسائل مختلف امری رائج بوده، گفت: روشهای احتیاطی در ابواب فقه گاه بصورت قاعده و گاه بصورت احکام مورد توجه فقها بوده است.
وی افزود: عناوینی مانند قاعده «حفظ السلامه» احتیاط را واجب میکند و کسی در مسأله حفظ سلامت در مواقع خطر و ضرر چه جانی باشد، چه مالی و چه عِرض باشد، قائل به استحباب احتیاط نمیباشد، لذا اسلام در احکام شرعی توجه ویژه و تأکید فراوانی در این امور دارد.
استاد حوزه علمیه قم با اشاره به مسأله لزوم «حفظ النفس» که از ضروریات شریعت است افزود: این عناوین بُعد دینی دارد، یعنی دارای حکم شرعی هستند، حتی گاهی مقدمات حفظالنفس را لازم میداند، مثلا تأکید دارد که در امر حفظ سلامت سه چیز را بصورت مشترک استفاده نکنید؛ شانه، حوله و مسواک. این گونه فرامین همان توجه اسلام به لزوم پیشگیری از خطرات احتمالی است که بصورت میکروب یا ویروس، احتمال سرایت یا انتقال آنها داده میشوند و موجب ضرر و خطر میشوند.
عضو هیأت رئیسه مجمع عمومی جامعه مدرسین، تأکید اسلام بر رعایت نظافت را مورد اشاره قرار داد و گفت: مسأله نظافت یک امر مهم است، لذا در حدیث فرمود «النظافه من الایمان» که بسیار پیام مهمی دارد که رعایت نظافت در خانه یا بیرون خانه، از ایمان است.
رحمانی سبزواری خاطرنشان کرد: امروز کارشناسان بهداشت مهمترین مسأله در پیشگیری از شیوع و خطرات ناشی از ویروس کرونا را، حفظ نظافت و بهداشت میدانند، پس مسأله حفظ نظافت و رعایت بهداشت تنها یک امر عرفی، نیست بلکه امری دینی است و سیره اهل بیت(ع) بر آن استوار است.
نایب رئیس مجمع عمومی جامعه مدرسین با ذکر بعضی از موضوعاتی که در فقه برخوردار از احکام شرعی است، افزود: مسأله دوری از برخی حیوانات که آلوده به میکروبهای خطرناک هستند، مسأله تطهیر با آب، تحریم خبائث و موارد دیگر، حکمت احکام آنها لزوم رعایت بهداشت و نظافت میباشد که رهآورد آن آرامش روحی و امنیت فکری انسانها میباشد.
رحمانی سبزواری در پایان، درک واقعیتهای شیوع بیماری کرونا و عمل به وظایف فردی و اجتماعی در جهت پیشگیری و حفظ سلامتی عمومی را بسیار مهم و مؤثر دانست و گفت: مهمترین سیستم دفاعی در برابر بیماریهایی که شیوع گسترده دارند، احساس وظیفه شرعی و عقلی در برابر خطرات فراگیر شدن آن است تا بتوان به کمک خداوند و همت مسئولین و مردم ان شاءالله بر این مسائل، پیروز شویم
