آيا مسلمان شدن غرب به نفع ماست؟
مرتضی آقامحمدی
دو گروه مهم‌ترين مبلغان اسلام در اين کشورها هستند وغرب از زاويه‌ديد آنها با اسلام آشنا مي‌شود: يکي وهابيت و ديگري ديوبندي‌ها.
از ابتداي ورود اسلام به ايران، ايرانيان با تمام وجود به اين آيين راستين «بلي» گفته و با جان و دل آن را پذيرفته و خود، سرامدان مسلمانان در عرصه‌هاي مختلف شدند. براي اثبات اين ادعا اشاره به همين نکته کافي است که چهار کتاب مهم حديثي شيعه و نيز پنج کتاب از شش کتاب مهم اهل سنت توسط ايرانيان آن زمان نوشته شده است. ايرانيان در طول تاريخ تأثيري چشمگير در گسترش مسالمت‌آميز و ترويج زيبايي‌هاي اسلام داشته‌اند.
امروزه هم عشق به اسلام در قلوب مردم ايران سبب مي‌شود تا هر آنچه نام اسلام را بر خود دارد و منتسب به اسلام است مورد تأييد واستقبال ايرانيان باشد. همين مسئله گاه موجب غفلت ما از واقعيت‌هايی مي‌شود که مي‌توانند تأثير مهمي بر ما و جهان اسلام و تصوير ما در نزد غير مسلمانان داشته باشند. از جمله اين مسائل گسترش اسلامگرایی در جهان غرب است. در کشور ما شنيدن اين خبر که در بين مردم اروپا وامريکا اسلام‌گرايي رشد فزاينده‌اي دارد موجب خوشحالي اکثريت قريب به اتفاق جامعه است. رسانه ملي نيز هر از گاهي اين مسئله را با افتخار پوشش داده و از آمار تازه مسلمانان خبر مي‌دهد.
دراين ميان واقعيت ديگري وجود دارد که بُعد ديگري به اين مطلب مي‌دهد و آن اينکه، دو گروه مهم‌ترين مبلغان اسلام در اين کشورها هستند وغرب از زاويه‌ديد آنها با اسلام آشنا مي‌شود: يکي وهابيت و ديگري ديوبندي‌ها.
از زمان ملک فيصل تا به امروز يکي از سه فازِ فعاليت‌هاي تبليغي عربستان، در جهان غرب است. مراکز فراواني در کشورهاي مختلف تأسيس و مبالغ سنگيني هم در اين عرصه هزينه مي‌کنند. پس از پيروزي انقلاب اسلامي در ايران، به دلايل مختلفي تمرکز تبليغاتي عربستان و کتاب‌هايي که در سطح کلان، چاپ و منتشر مي‌کنند در ضديت با ايران و تشيع است.
سلفي‌هاي ديوبندي نيز با تشکيلات تبليغي گسترده خود در سراسر جهان از جمله کشورهاي غربي، فعال هستند. گروه تبليغي اين جريان که به «جماعت تبليغي» مشهور است تقریباً در سراسر جهان فعال بوده و بيش از چند ميليون عضو دارد.
يکي از وجوه مشترک و قوي در هر دو جريان ضديت با تشيع و ايران به عنوان کانون ژئوپوليتيک جهان تشيع است و طبيعتاً چنين ديدگاهي به تازه‌مسلماناني که توسط اين گروه‌ها جذب اسلام مي‌شوند هم سرايت مي کند. علاوه بر اينکه حکومت‌ها و رسانه‌هاي غرب نيز همواره تصويري منفي از ايران و حزب‌الله و ديگر شيعيان به نمايش مي‌گذارند. همه اين عوامل مي‌توانند دشمنان تازه‌نفس مکتبي با قابليت‌هاي غربي را در مقابل ما قرار دهند. شاهد اين مطلب مهاجرت خيل مسلمانان از اين کشورها براي جهاد در سوريه و مبارزه با تفکر شيعي است.
يک مسيحي يا غير مسلمان غربي ممکن است نگاه بي‌تفاوت يا منفي به شکلي يکدست نسبت به همه مسلمانان داشته باشد؛ نگاهي که تحت تأثير تصويرسازي رسانه‌هاي غرب و البته عملکرد خود مسلمانان است. مواجهه، برخورد و تعامل با اين افراد که نسبت به همه مسلمانان بي‌تفاوت يا بدبين هستند به مراتب راحتتر از روبه‌رو شدن با کسي است که با تمام وجود و احساساتش از ما به عنوان ايران و شيعه که درتلقي او عامل تخريب اسلام و وحدت مسلمانان است، نفرت دارد.
توجه به اين نکات در خصوص گسترش اسلام در غرب، مي‌تواند ذهنيت ما را به واقعيات موجود نزديک‌تر نمايد.
امروزه هم عشق به اسلام در قلوب مردم ايران سبب مي‌شود تا هر آنچه نام اسلام را بر خود دارد و منتسب به اسلام است مورد تأييد واستقبال ايرانيان باشد. همين مسئله گاه موجب غفلت ما از واقعيت‌هايی مي‌شود که مي‌توانند تأثير مهمي بر ما و جهان اسلام و تصوير ما در نزد غير مسلمانان داشته باشند. از جمله اين مسائل گسترش اسلامگرایی در جهان غرب است. در کشور ما شنيدن اين خبر که در بين مردم اروپا وامريکا اسلام‌گرايي رشد فزاينده‌اي دارد موجب خوشحالي اکثريت قريب به اتفاق جامعه است. رسانه ملي نيز هر از گاهي اين مسئله را با افتخار پوشش داده و از آمار تازه مسلمانان خبر مي‌دهد.
دراين ميان واقعيت ديگري وجود دارد که بُعد ديگري به اين مطلب مي‌دهد و آن اينکه، دو گروه مهم‌ترين مبلغان اسلام در اين کشورها هستند وغرب از زاويه‌ديد آنها با اسلام آشنا مي‌شود: يکي وهابيت و ديگري ديوبندي‌ها.
از زمان ملک فيصل تا به امروز يکي از سه فازِ فعاليت‌هاي تبليغي عربستان، در جهان غرب است. مراکز فراواني در کشورهاي مختلف تأسيس و مبالغ سنگيني هم در اين عرصه هزينه مي‌کنند. پس از پيروزي انقلاب اسلامي در ايران، به دلايل مختلفي تمرکز تبليغاتي عربستان و کتاب‌هايي که در سطح کلان، چاپ و منتشر مي‌کنند در ضديت با ايران و تشيع است.
سلفي‌هاي ديوبندي نيز با تشکيلات تبليغي گسترده خود در سراسر جهان از جمله کشورهاي غربي، فعال هستند. گروه تبليغي اين جريان که به «جماعت تبليغي» مشهور است تقریباً در سراسر جهان فعال بوده و بيش از چند ميليون عضو دارد.
يکي از وجوه مشترک و قوي در هر دو جريان ضديت با تشيع و ايران به عنوان کانون ژئوپوليتيک جهان تشيع است و طبيعتاً چنين ديدگاهي به تازه‌مسلماناني که توسط اين گروه‌ها جذب اسلام مي‌شوند هم سرايت مي کند. علاوه بر اينکه حکومت‌ها و رسانه‌هاي غرب نيز همواره تصويري منفي از ايران و حزب‌الله و ديگر شيعيان به نمايش مي‌گذارند. همه اين عوامل مي‌توانند دشمنان تازه‌نفس مکتبي با قابليت‌هاي غربي را در مقابل ما قرار دهند. شاهد اين مطلب مهاجرت خيل مسلمانان از اين کشورها براي جهاد در سوريه و مبارزه با تفکر شيعي است.
يک مسيحي يا غير مسلمان غربي ممکن است نگاه بي‌تفاوت يا منفي به شکلي يکدست نسبت به همه مسلمانان داشته باشد؛ نگاهي که تحت تأثير تصويرسازي رسانه‌هاي غرب و البته عملکرد خود مسلمانان است. مواجهه، برخورد و تعامل با اين افراد که نسبت به همه مسلمانان بي‌تفاوت يا بدبين هستند به مراتب راحتتر از روبه‌رو شدن با کسي است که با تمام وجود و احساساتش از ما به عنوان ايران و شيعه که درتلقي او عامل تخريب اسلام و وحدت مسلمانان است، نفرت دارد.
توجه به اين نکات در خصوص گسترش اسلام در غرب، مي‌تواند ذهنيت ما را به واقعيات موجود نزديک‌تر نمايد.
