شش نفر در سند این روایت هستند که همگی در منابع رجالی اهل سنت توثیق شده‌اند: عبدالله بن نُمیر و پدرش، ابواحمد زبیری، علاء بن‌صالح، منهال‌بن عمرو، عبادبن عبدالله.
به گزارش خبرگزاری حوزه، حجت الاسلام والمسلمین محمد جعفر طبسی در نوشتاری به یکی از احادیث موثق اهل سنت درباره أمیرالمؤمنین علی علیه السلام اشاره کرد که بدین شرح است:
قال علیّ (ع): “… انا الصدیق الاکبر لا یقولها بعدی الّا کاذب مفتری”
“من بزرگترین راست‌گفتار و درست‌کردار هستم. هیچ کس پس از من چنین ادعایی نمی‌کند جز دروغگو و افترازننده.”
فضائل الصحابه، احمد بن حنبل، ص ۲۲۳، ح ۹۹۵.
اما سند حدیث:
شش نفر در سند این روایت هستند که همگی در منابع رجالی اهل سنت توثیق شده‌اند:
عبدالله بن نُمیر و پدرش، ابواحمد زبیری، علاء بن‌صالح، منهال‌بن عمرو، عبادبن عبدالله. (نک به: سیر اعلام النبلاء، ذهبی، ج۴، ص۲۱۷؛ ج۵، ۱۸۴؛ ج۹، ص۲۴۴، ۵۲۹؛ الثقات، ابن حبان، ج ۸، ص ۵۰۲؛ تقریب التهذیب، ج۲، ص۹۲)
پس سند روایت از نظر حدیث‌شناسان اهل تسنن معتبر است.
اما مضمون حدیث:
طبق معنای این روایت، امام امیرالمؤمنین علی (ع) بزرگترین و برترین راست‌گفتار و درست‌کردار است. کسی که سخن و عملش، حقیقت و مطابق با واقعیت است.
همچنین هیچ دوگانگی در گفتار و رفتار آن حضرت (ع) وجود نداشته است. چنین خصوصیتی فقط و فقط در امیرالمؤمنین(ع) وجود داشته و هیچ کس (جز رسول خدا (ص)) بدان مرتبه نبوده، به چنان جایگاهی هم نخواهد رسید. در نتیجه لقب “صِدّیق اکبر” که از عناوین اختصاصی امام علی(ع) است، دلیلی واضح بر افضل بودن و برتری آن حضرت(ع) نسبت به همگان است.
