النبأ

دریافت فایل

النبأ
مکي –  تعداد آيه40
درباره چه چيز از يكديگر مي  پرسند ؟(1)
از آن خبر بزرگ [ قيامت كبرى ](2)
كه همواره درباره آن با يكديگر اختلاف دارند [ كه واقع مي  شود يا نه ؟ ](3)
نه چنين است [ كه مي  پندارند ] به زودى [ به حتمي بودن وقوع آن ] آگاه خواهند شد .(4)
باز هم نه چنين است [ كه مي  پندارند ] به زودى [ به حتمي بودن وقوع آن ] آگاه خواهند شد .(5)
آيا زمين را بستر آرامش قرار نداديم ؟(6)
و كوه ها را ميخ هايى [ براى استوارى آن ؟ ](7)
و شما را جفت هايى [ به صورت نر و ماده ] آفريديم ،(8)
و خوابتان را مايه استراحت و آرامش [ و تمدّد اعصاب ] قرار داديم ،(9)
و شب راپوششى(10)
و روز را وسيله معاش مقرّر كرديم ;(11)
و بر فرازتان هفت آسماناستوار بنا نهاديم ،(12)
و چراغى روشن و حرارت زا پديد آورديم ،(13)
و از ابرهاى متراكم و باران زا آبى ريزان نازل كرديم(14)
تا به وسيله آن دانه و گياه برويانيم ،(15)
و باغ هايى از درختان به هم پيچيده و انبوه بيرون آوريم .(16)
بى ترديد روز داورى وعده گاه است .(17)
روزى كه در صور مي  دمند و شما گروه گروه به عرصه محشر مي  آييد ،(18)
و آسمان گشوده مي  شود ، پس به صورت درهايى درمي  آيد .(19)
و كوه ها را [ از جاى خود ] روان كنند و سرابى شوند !(20)
بى ترديد دوزخ كمين گاه است .(21)
جايگاه بازگشت براى سركشان و طاغيان است .(22)
روزگارى دراز در آن بمانند .(23)
در آنجا نه [ آب ] خنكى مي  چشند و نه آشاميدنى [ باب طبع ](24)
مگر آب جوشان و چركاب و خونابه اى [ از بدن دوزخيان ](25)
پاداشى است مناسب [ اعمالشان . ](26)
اينان بودند كه به [ روز ]حساب اميدى نداشتند ،(27)
و آيات ما را به شدت و با همه وجود انكار مي  كردند(28)
و  [ ما ]همه چيز را [ از خوبى و بدى آنان ]برشمرده و در نامه اعمالشان ثبت كرده ايم .(29)
[ در قيامت به آنان مي  گوييم : ] پس بچشيد كه هرگز جز عذاب بر شما نيفزاييم .(30)
بى ترديد براى پرهيزكاران پيروزى و كاميابى است .(31)
باغ هايى [ سرسبز و خرم ] و انواع انگورها(32)
و دخترانى نو رسيده و هم سن(33)
و جام هايى لبريز [ از باده طهور ](34)
در آنجا نه سخن بيهوده اى مي  شنوند و نه دروغ و تكذيبى .(35)
[ اين ] پاداشى كافى و به اندازه از سوى پروردگار توست .(36)
همان پروردگار آسمان ها و زمين و آنچه ميان آنهاست ، آن مهربانى كه هيچ كس را اختيار چون و چراى با او نيست .(37)
روزى كه روح و فرشتگان در يك صف مي  ايستند و سخن نمي  گويند مگر كسى كه [ خداى ] رحمان به او اجازه دهد و سخن حق و درست گويد .(38)
آن [ روز ] روز حق است ، پس هركه بخواهد راه بازگشتى به سوى پروردگارش برگزيند ;(39)
ما شما را از عذابى نزديك هشدار داديم ، روزى كه آدم آنچه را [ از خير و شر ] پيش فرستاده است بنگرد و كافر گويد : اى كاش من خاك بودم [ و موجودى مكلّف آفريده نمي  شدم تا چنين روز سختى را ببينم ! ](40)