خانم تینگ وو (Ting Wu) متخصٌص ژنتیک در دانشکدۀ پزشکی دانشگاه هاروارد است. وو بر روی رفتار و وضعیت کروموزوم‌ها مطالعه می‌کند و تلاش دارد تا به مردم کمک کند با علم ژنتیک بیشتر آشنا شوند و کسانی را که با بدبینی به علم می‌نگرند نسبت به مزیت‌ها و فواید آن روشن سازد.
خانم وو معتقد است علم ژنتیک باید از سطح مقالات علمی و همایش‌ها فراتر رود و وارد زندگی مردم شود. لذا تصمیم گرفته است تا در این رابطه با رهبران مذهبی ارتباط برقرار کند.
وی در کنفرانسی که پاییز امسال برگزار کرد، دانشمندان، مشاوران ژنتیک، کشیشان و اعضای جوامع مذهبی را گرد هم آورد و این پرسش را مطرح کرد که: «آیا رهبران مذهبی که بین آنها و مردم اعتماد و ارتباط خوبی برقرار است، می‌توانند به ما متخصّصان ژنتیک کمک کنند؟»
متخصّصان حوزۀ اخلاق زیستی و رهبران مذهبی مدّت‌هاست که بر سر جوانب اخلاقیِ اصلاح ژنتیکی (برای مثال اصلاح ژنوم‌های جنین) بحث و گفتگو پرداخته‌اند. اکثر آمریکایی‌های متدیّن مایل نیستند که بر روی فرزند آنها اصلاح ژنتیکی صورت گیرد. در مهندسی ژنتیک، اصلاح ژن‌ها، حذف ژنوم‌های بیمار و معیوب، بحث اخلاق و نگاه دین به این موضوع و جوازِ عملی آن مطرح است. کلیسای کاتولیک معتقد است که اگر مهندسی ژنتیک در خدمت درمان اختلالات و بیماری‌ها باشد، در آن صورت قابل‌قبول خواهد بود.
اما متخصّصان اخلاق زیستی می‌گویند اصلاح ژنتیکی می‌تواند دستاوردهایی فراتر از حدّ درمان داشته باشد و وارد حوزۀ بهسازی انسان‌ها شود. اینجاست که مسئله قدری ذهنی‌تر می‌شود. برای مثال این بحث مطرح می‌شود که آیا اصلاح ژنتیکی برای مصون‌سازی انسان در برابر بیماری ایدز، نوعی درمان محسوب می‌شود یا خیر. یا این که آیا رفع دلایل ژنتیکی‌ای که منجر به نابینایی یا سندروم داون می‌شود حرکت درستی است یا خیر. بسیاری از افراد چنین اختلالاتی را نقص تلقّی می‌کنند، اما بعضی دیگر معتقدند که باید این اختلالات را نیز پذیرفت و کاری به آنها نداشت.
