با توجه به گستردگی معرفتشناختی آثار هنر اسلامی و خلاقیتهای هنری مسلمانان نیاز است، در زمینه روششناختی هنر اسلامی گامهای اساسی برداشته شود. کتاب درآمدی بر روششناسی هنر اسلامی، پژوهشی در روان شناسی و شناخت «هنر اسلامی» است. که، تحلیل روان شناختی آراء هنرپژوهان در نسبت میان آموزه های دینی با هنرها و تعامل آن دو با یکدیگر در فرهنگ اسلام را دنبال می کند.
این کتاب در شش فصل و در 327 صفحه نوشته شده است که ناوین فصل های کتاب عبارتند از: فصل اول: کلیات و تعاریف مانند تعریف هنر و زیبایی، بررسی هنر اسلامی و هنر و حکمت، فصل دوم: روش شناسی شناخت هنر اسلامی ، که در واقع به چند روش پدیدارشناسی، تاریخنگری، هرمنوتیک و روش سنتگرایان میپردازد، فصل سوم: زیبایی و هنر از دیدگاه حکمت و عرفان اسلامی ، فصل چهارم: نگرش سنت گرایان به هنر اسلامی، این بخش مبانی نظری سنتگرایان را مورد توجه قرار میدهد و کاربرد نماد و سمبل هنر سنتی و هنر مقدس دینی را در نظر دارد، فصل پنجم: دیدگاه تاریخ نگرانه به هنر اسلامی ، فصل ششم: ارزیابی تطبیقی .
در این کتاب می خوانیم: یکی از نیازهای جدی در عرصه شناخت آثار هنر اسلامی و قضاوت در باره چگونگی و چیستی آن ها، و داوری در باره تفسیرهای متعدد و متناقض در این عرصه،بررسی روش شناسی هنر اسلامی است. تفسیر و تحلیل معرفت شناختی آثار هنر اسلامی و خلاقیت های هنری مسلمانان در تاریخ تمدن اسلامی می طلبد تا در مسیر تبیین روش شناختی و متدیک هنر اسلامی گام برداریم که این اثر گامی کوچک و آغازین در این راستا است.
نویسنده در این اثر درباره هنر اسلامی، در ارتباط با دو حوزه فکری عرفان از جمله منابع کلاسیک عرفانی و فتوت نامه ها و تاریخ هنر اسلامی به این معنا که هنر در سرزمین های اسلامی در طی تاریخ تمدن اسلامی چه تحولاتی را پشت سر گذاشته و چه روندی را طی نموده، گفت وگو نموده است.
