«… مریدانِ معاویه، نسبت به رهبرشان، امانت دار و شما ( نسبت به رهبرتان) خيانتكاريد»
( نهج البلاغه، خطبه ۲۵)
🖌 شرح:
در ادامهی شرح خطبهی ۲۵، سومین علتی که امیرالمؤمنین (علیه السلام) برای پیروزی و شکست ملتها بیان میکند، «امانتداری مردم، نسبت به رهبران جامعه» است. وقتی مردم، به تعهداتشان در برابر رهبران پایبند باشند – حتی اگر این رهبران اهدافی ضد بشری داشته باشند – امانتداریِ مردم و پایبندی آنها به تعهداتشان، به «تحقق اهدافِ باطل» منجر میشود، و ثمرهی امانتداری را مشاهده میکنند.
در واقع، امانتداریِ آنها باعث میشود که نیروها، تدارکات، سرمایهها و امکاناتشان برای پیشبردِ جریانهایِ باطل بسیج گردد.
اما اگر مردم عهدشکنی کنند و نسبت به رهبرانی که دارای اهداف انسانی هستند، خیانت ورزند، این خیانت، همهی تلاشها و امکانات را نابود کرده و جامعه را به سوی شکست سوق میدهد.
امروزه نیز امانتداری و وفاداریِ مردم به آرمانهای امام و رهبری، نقشی اساسی در پیشرفت و تداوم انقلاب اسلامی، و حرکت به سوی جامعهای عادلانه و پیشرو دارد. اما عهدشکنی و خیانت به این ارزشها و عدم پایبندی به عهدی که با اسلام و انقلاب بستهایم، میتواند تمامی دستاوردهای انقلاب را به خطر بیندازد و جامعه را به مسیرهای نادرست و شکستآمیز هدایت کند. حال این گوی و این میدان؛ ببینیم «امانت داریم» یا «خائن در امانت»!
