درسهایی از نهج البلاغه (23)

«هر کس جهاد را از روى بى اعتنايى (نه به خاطر عذر) ترک کند، خدا لباس ذلّت و خوارى به او می‌پوشاند»
(نهج البلاغه، خطبه ۲۷)

شرح:
همانطور که در ابتدای شرح خطبه ۲۷، بیان شد، حضرت در این خطبه، ابتدا فلسفه جهاد و آثار برکاتِ آن را در پنج جمله و سپس آثار ترک جهاد را در هفت جمله بیان می‌فرماید.
حال، بعد از مرور فلسفه جهاد و آثار برکات آن، نوبت به بیان عوارض شوم ترک جهاد می‌رسد.
حضرت در بیان نخستین اثرِ شومِ ترک جهاد می‌فرماید:
هر فردی که از روی بی‌توجهی «جهاد» را ترک کند، خداوند پوششی از ذلت و خواری بر او می‌پوشاند که همانند لباسی که بدن را کامل می‌پوشاند، این ذلت و خواری سراسر زندگیِ او را فرا می‌گیرد. علت این فراگیری ذلت و خواری آن است که؛ اولاً به طور طبیعی هر فرد یا گروهی که دستور الهی را ترک کند، از رحمت خدا و عنایات الهی دور می‌شود، و نتیجه دوری از رحمت، عنایت و فضل خداوند، گرفتاری در دام ذلت، و دوری از رحمت و عنایت الهی است.
ثانیاً ترک جهاد باعث تسلط دشمنان بر دین، جان، مال، ناموس، آبرو و عزتِ مسلمان می‌شود، و با مسلط شدن دشمنان بر امورات مسلمین، ذلت سرتاسر زندگی آنها را فرا می‌گیرد.