درسهایی از نهج البلاغه (قسمت بیست و دوم)

«جهاد … لباس تقوا، زره محکمِ خداوند و سپر مطمئن الهی است»
(نهج‌البلاغه، خطبه ۲۷)

شرح:
در ادامه خطبه‌ی ۲۷، امیرالمومنین علیه السلام «جهاد» را «لباس تقوا» برشمردند.
لباس، علاوه بر زینت و زیبایی، از بدن در برابر عوارض و خطرات، محافظت می‌کند.
همچنین جهاد، برای حفظ عزّتِ ملت‌ها و پیشگیری از آسیب‌ها ضروری است، و ملت‌هایی که جهاد را ترک می‌کنند، ضعیف و آسیب‌پذیر خواهند شد.

اضافه شدن «لباس» به «تقوا» ممکن است نشان‌دهنده‌ی این نکته باشد که «حفظ اصول تقوا» بدون «امنیت» ممکن نخواهد بود و «امنیت» نیز بدون «جهاد» تحقق نمی‌یابد.

همچنین امیرالمؤمنین (علیه السلام) جهاد را به «زره محکم» و «سپر مطمئن» تشبیه کرده‌اند؛ این‌ها ابزارهای دفاعی در جنگ هستند.
همان‌طور که افراد در جنگ بدون «زره» و «سپر» نمی‌توانستند از حملات دشمن در امان بمانند، ملت‌ها نیز بدون جهاد، در برابر دشمنان آسیب‌پذیر خواهند بود.
نکته قابل توجه آن است که، این تشبیهات نشان می‌دهد «جهاد» برای تهاجم یا توسعه‌طلبی نیست، بلکه جهاد به‌منظور «حفاظت از جامعه اسلامی» و «دین الهی» تشریع شده است و نقش اساسی در حفظ امنیت و تقوا را دارد. بنابراین، جهاد ضرورتی است که امنیت و استحکام جامعه اسلامی را تضمین می‌کند.