هنر دينى به هيچ وجه به معناى قشريگرى و تظاهر رياكارانه دينى نيست و اين هنر لزوما با واژگان عرفى و غير دينى نمى آيد. اى بسا هنرى صد در صد دينى باشد, اما در آن از واژگان عرفى و غير دينى استفاده شده باشد. نبايد تصور كرد كه هنر دينى آن است كه حتما يك داستان دينى را به تصوير بكشد يا از يك مقوله دينى ـ مثلا روحانيت و غيره ـ صحبت كند, هنر دينى آن است كه بتواند معارفى را كه همه اديان ـ و بيش از همه, دين مبين اسلام ـ به نشر آن در بين انسان ها همت گماشته اند و جان هاى پاكى را در راه نشر اين حقايق نثار شده است, نشر بدهد, جاودانه كند و در ذهن ها ماندگار سازد. اين معارف, معارف بلند دينى است, اينها حقايقى است كه همه پيامبران الهى براى آوردن آنها به ميان زندگى بشر, بارهاى سنگينى را تحمل كردند. نمى شود ما اينجا بنشينيم و تلاش هاى زبده ترين انسان هاى عالم را ـ كه مصلحان و پيامبران و مجاهدان راه خدا بودند ـ تخطئه كنيم و نسبت به آن بى تفاوت بگذريم.
هنر دينى اين معارف را منتشر مى كند, هنر دينى عدالت را در جامعه به صورت يك ارزش معرفى مى كند, و لو شما هيچ اسمى از دين و هيچ آيه يى از قرآن و هيچ حديثى در باب عدالت در خلال هنرتان نياوريد. مثلا هيچ لزومى ندارد كه در محاورات سينمايى يا در تئاتر, نام و يا شكلى كه نمادين است, وجود داشته باشد تا حتما دينى باشد, نه, شما مى توانيد در باب عدالت, رساترين سخن را در هنرهاى نمايى بياوريد, در اين صورت به هنر دينى توجه كرده ايد.
آن چيزى كه در هنر دينى به شدت مورد توجه است, اين است كه هنر در خدمت شهوت و خشونت و ابتذال و استحاله هويت انسان و جامعه قرار نگيرد, جامعه ما بعد از پيروزى انقلاب اسلامى احساس هويت كرد, يعنى شخصيت خودش را باز يافت. ما به عنوان جزء نود و نهم در امواج حركات جهانى غرق و گم بوديم! انقلاب ما را زنده كرد و به ما شخصيت داد. انقلاب به ما آموخت كه يك ملت مى تواند در اساسى ترين مسايل جهانى, سخن و موضعى داشته باشد.
هنر دينى عبارت است از هنرى كه بتواند مجسم كننده و ارايه كننده آرمان هاى همان چيزهايى است كه سعادت انسان, حقوق معنوى انسان, اعتلاى انسان, تقوا و پرهيزگارى انسان و عدالت جامعه انسانى را تإمين مى كند.
البته هيج الزامى و اجبارى وجود ندارد كه اين گونه عمل بشود يا نشود, كسانى كه با نظرات من در اين زمينه ها آشنا هستند, مى دانند كه بنده معتقد نيستم كه هنر با بخشنامه و دستور و فرمان و حكم و اين طور چيزها درست مى شود! اين از آن چيزهايى است كه با حكم درست نمى شود, بايد انگيزه وجود داشته باشد.
