درسهایی از نهج البلاغه (قسمت هفتم)

پس از پيروزى در جنگ جمل، يكى از ياران حضرت عرض کرد:
دوست داشتم برادرم با ما بود و می‌دید كه چگونه خدا تو را بر دشمنانت پيروز كرد! حضرت پرسيد:
آيا فكر و دل برادرت با ما بود؟ عرض کرد: بله.
حضرت فرمود: پس او هم در اين جنگ همراهِ ما بود، (نه تنها او، بلکه) گروه‌هایی در لشکر ما حضور داشتند که اکنون در صُلب پدران و رحم مادرانند، ولى با ما هم عقيده و هم آرمان می‌باشند؛ کسانی که به زودى متوّلد، و دين به وسيله آنان تقويت می‌شود» (نهج‌البلاغه، خطبه۱۲)

شرح:
در نگاه اسلام، از ميان پيوندهاى انسانی نژاد، زبان، تفكّر سياسى و منافع اقتصادى و … – برترين و والاترين پيوند، پيوند مكتبی و عقیدتی است؛ زیرا اين نبرد، يک مبارزه‌ی شخصى بر سر قدرت نبود، بلکه پيکار طرفداران حق در برابر طرفداران باطل بود و اين دو صف، فراتر از محدودیت‌های زمانی و مکانی، همانند رگه‌هایِ آب شيرين و شور تا آخر دنیا جريان دارد.

رَگ رگست این آب شیرین وآب شور
در خلایق می‌رود تا نفخِ صور

در حقيقت هریک از طرفدارانِ حق و باطل، دل‌هایشان متصل به یک مبدأ است؛ طرفداران حق، بر محور الله و طرفداران باطل بر محور طاغوت مجتمع هستند. همانندِ وجودی واحد که هر زمان، در لباسى تجلّى و ظهور می‌کنند.