«اى بندگان خدا، تقوا پيشه کنيد! و از خدا، به سوىِ او فرار کنيد! و از همان راهى که خداوند براى شما معيّن کرده است، برويد! و به وظايفى که براى شما مقرّر داشته، قيام کنيد! که اگر چنين کنيد، على، ضامن پيروزى شما است. و اگر امروز به آن نرسيد، به آن خواهيد رسيد»
«خطبه ۲۴ نهج البلاغه»
شرح:
امیرالمؤمنین (علیه السلام) در این عبارت، يک برنامهی منظّمِ چهار مادهای را براى سعادت و نجات پيروان خود، تنظيم فرموده است؛
۱- تقوا ـ حالت خداترسىِ درونی و جهتگیریِ معنوى در مخالفت با گناه و توجّه به طاعت پروردگار ـ سرچشمهی تمام خوبیهاست و به همين دليل، در همه جا، به عنوان مقدمهای براى ساير توصیههایِ مهم دينى، بر آن تأکيد میشود.
۲- «از خدا، به سوى او فرار کنيد»، یعنی از غضبِ او، به سوى رحمت و از عصيانش، به سوى اطاعت و از عذابش، به سوى ثواب، و از نقمتش به سوى نعمت الهی، حرکت کنید.
۳- «از همان راهى که خداوند، براى شما معيّن کرده است برويد»؛ وقتی که بنای بنده فرار به سوی خدا شد، بايد در مسير ايمان و عقيده، در آن راهى گام نهد که خدا، براى او مقرّر کرده است.
۴- «به وظايفى که خدا براى شما مقرّر داشته است، قيام کند»؛ در آخرین مرحله نیز باید در مقام عمل، به وظایف خود عمل کند.
