«قَسَم به جان خودم، در مبارزهی با مخالفانِ حق (و کسانی که آگاهانه، راهِ خلافِ حق را میپیمایند)، و آنان كه در گمراهى و فساد، (از روى جهل و اشتباه و بدون تأمّل) غوطهورند، يک لحظه مدارا و سستى نمیکنم» (نهجالبلاغه، خطبه ۲۴)
شرح:
دلایل احتمالی دست کشیدن از مبارزه، دو عامل اصلی است:
۱- سازش و مداهنه با دشمن است که به معنای کوتاه آمدن و توافق با دشمنان، به منظور جلوگیری از ادامهی درگیری و مبارزه است.
۲- پذیرش ضعف و ناتوانی؛ که به معنای تسلیم شدن در برابر مشکلات و ناتوانی در ادامهی مبارزه است.
اما در حضرت علی (علیهالسلام) هیچکدام از این دو ویژگی وجود ندارد؛ ایشان نه تنها اهل سازش و مُداهنه با دشمن نیستند، بلکه هرگز ضعف و ناتوانی را نمیپذیرند. این ویژگیهای منحصربهفردِ امیرالمؤمنین (علیهالسلام)، نشان میدهد که او در مبارزهی با مخالفان حق کاملاً مصمم و بیتردید، و همواره بر اصول خود پایدار است و در برابر هیچ فشار یا وسوسهای از موضع خود عقبنشینی نمیکند.
این ویژگی شخصیتی علی (علیهالسلام) الگویی برای کسانی است که در جستجوی حقیقت هستند و هیچگاه از مسیر خود بهخاطر «سازش» یا «ضعف» منحرف نمیشوند.
